2018 Gedichten-blogs

Gedichten-blogs

" Wie niet waagt wie niet wint-bezint voor gij begint "

Blog 606 Dans! (gedicht)

 

Versie 23-04-2018

Dans!

 

Dans de band

met je land,

met je vrouw en je kind,

dans met je vrienden,

al wie je aardig vindt.

 

Laat je hart het ritme

van je voeten bepalen,

zwaai met je armen

laat ze uithalen

in de klanken van muziek,

ritmisch het hoofd

met schitterende ogen

van onzegbare mimiek.

 

Til je uit boven het

doodnormale en de sleur,

stel je medemens

niet teleur en spring

de band van muziek

en verbinding en

zing, zing, zing!

 

Leo Besouw

Blog 605 Spring (gedicht)

 

Versie 20-04-2018

Spring (gedicht)

 

Spring uit je bloem

naar buiten,

hoor de vogels

fluiten en zing

het leven en de zon,

zie de maan als

een bron, ga door ruiten

met je zicht: het leven

is een plicht tot fluiten.

 

Lach en juich want

kabaal en kanon

zijn op de bon,

kogels zijn moe

en liggen uitgeput

en doelloos in de prut

van moeder Aarde,

die zoveel leven baarde

tot het zingen en het bloeien,

verbaas je met de koeien

over de verse weiden,

spring en hops

met jongens en met meiden.

 

Leo Besouw

 

Blog 604 Opa (gedicht)

 

Versie 17-04-2018

Opa (gedicht0

 

Opa maakt meer mogelijk,

hij gaat met 't kleinkind

op de step een heel

eind van 't logeerbed.

 

Oma heeft ook haar rol,

de papfles snel gevuld,

daarna weer de luier vol

en poetsen maar

die billetjes, beetje

rekening houden met

zijn verse willetjes.

 

Dan naar buiten

in het bos,

opa en oma weer de klos,

maar met plezier

want in de buggy

zingt een tierelier.

 

Eenmaal thuis begint

een kruis(je), heimwee

naar het vrije bos;

hier in de stad

kan je veel minder los

en 't kraaien van plezier

vaak overstemd door

't verkeer en ander gemier.

 

Maar eenmaal groot

gegroeid zullen ze

denken, daar bij opa

in 't bos en op de step,

dat was pas ècht te gek...

 

Leo Besouw

Blog 603 Het proces tegen Hitler (boekbespreking)

 

Versie 11-04-2018

Het proces tegen Hitler (boekbespreking)

 

“Het proces tegen Hitler”, een boek van 447 pagina's heeft de ondertitel “De Bierkellerputsch en de opkomst van nazi-Duitsland”. Het is uitgegeven door Prometheus, 2017, Amsterdam, geschreven door David King en vertaald door Paul Syrier..

 

De Volkskrant gaf het boek in Sir Edmund, 09-12-17 vijf sterrren met de kop “Hoe Hitler de ruimte kreeg”. Het is een door een historicus doorwrocht werk: eerst in drie delen het verhaal over Duitsland en met name Múnchen in die tijd: acht november 1923 de Putsch, met de situatie herfst 1923 er om heen: deel I, De Bierhal, dan deel II, De rechtszaal (26 februari1 1924 en verder, dan deel III, Gevangenis (22 maart 1924 tot 20 december 1924). Tenslotte een Nawoord op pag. 349-352, Noten pag. 353-423, Bronnen pag. 425-434. Een woord van dank tot besluit, heel voorin een “Lijst van personen” (drie pagina's).

 

Welke jonge Hitler (34 jaar) rijst hier nu uit op?

Het begint bij een kleine achterkamer, Thierstrasse 41. Een man in trenchcoat, een kamer met hakenkruisen, laat zich rijden in een rode Benz naar de Búrgerbráukeller. Daar zal het hoogverraad plaatsvinden. Tijdens een toespraak dringt hij zich naar voren en met 125 man buiten, Stosstrupp Hitler, mede onder leiding van Herman Göring, werden uitgangen geblokkeerd, klom Hitler op een stoel en na twee schoten op het plafond krijste hij: “De nationale revolutie is uitgebroken”.

 

Zo kwam het startschot. Iedereen raad ik nu aan om zelf verder te lezen. Ik kan hier slechts kort enkele trekken samenvatten die wellicht voor iedere potentaat (kunnen) gelden:

Maak gebruik van de onlustgevoelens onder het volk en overdrijf dit;

Grijp terug op vroegere grootheid van het land en overdrijf dit;

Demoniseer het zittende regiem en overdrijf;

Wijs een “buitenvolkse” vijand aan en demoniseer deze consequent, vergezeld van levende afgunstgevoelens;

Overdrijf de kracht van je eigen “eerlijke” en “patriottische” beweging;

Schets een glorieuze toekomst voor het eigen volk gebaseerd op “landseer” en “onbetwiste morele gelijkheid”;

Manipuleer en muilkorf de vrije pers, zonder daarover open te zijn;

Pas alle listen en leugens toe die het “verheven doel” dienen.

 

Tja, wat kan ik meer zeggen. Misschien dat de waarheid en democratie uiteindelijk de leugen en misleiding zullen inhalen. Na echter, soms onvoorstelbare schade en verlies aan mensenlevens.

 

De gigantische zoektocht in allerlei archieven door deze historicus heeft een zeer gedegen en ook nog eens een heel goed leesbaar verslag gebracht. Ter lering voor iedereen en warm aanbevolen.

 

Leo Besouw

Blog 602 Soms (gedicht)

 

Versie 09-04-2016

Soms (gedicht)

 

Soms moet je nadenken

over de lengte

van je diepgang,

over de kortheid

van je bestaan,

over de rol

van je eigenwaan,

over het kwartier

wat je nog hebt te gaan,

over de grond

onder je voeten,

de ongewisheid

van de hemel

en de zin van zonde

en vergeving door boeten;

het zij zo, misschien

had het zo gemoeten?

 

Leo Besouw

Blog 601 Varkenshaar (gedicht)

 

Versie 05-04-2018

Varkenshaar (gedicht)

 

Varkensharen penselen

kunnen ze van mij stelen

gromde Xi, ik krijg ze

wel onder de knie

die heffingen uit de VS.

 

Zijn het er zes of meer

ik sabel ze neer

met gelijke munt,

die Boeing die stunt

maar, we laten

niet met ons knoeien

hun bevroren koeien

en -varkensgestel

kan voor ons naar de hel.

 

Hun soja-poten

zullen we ondermijnen,

hun noten en wijnen,

we hoeven ze niet

en varkenshaar voor

penselen vervangen

we door marterhaar

daarvoor en zo komen

we de handelsoorlog door

met 'n stuk fijner penseel

en lachen we van oor tot oor...

 

Leo Besouw

Blog 600 Hemels Paleis (gedicht)

 

Versie 31-03-2018

Hemels Paleis (gedicht)

 

Op 1 april stort

het “Hemels Paleis”

aan gort op Moeder

Aarde waar ze

bij de Chinezen

roem vergaarde.

 

De Tiangong-1

ziet er geen been in

om tegen de zin

van aardbewoners in,

ongecontroleerd naar

benden te komen,

tussen de Pyreneeën

en Tasmanië,

misschien wel in Rome.

 

Nu is dan de Heer

net opgestaan

en de Paus besteedt

daar aandacht aan

met een werldwijde zegen;

hopelijk valt niet tegelijk

de regen van wrakke delen

van het “Hemels Paleis”

daar naar beneden...

 

Leo Besouw

Blog 599 Sleep, sleep, (gedicht)

 

Versie 29-03-2018

Sleep, sleep (gedicht0

 

Sleep, sleep, Schlafe, schlafe,

in the sweet grave,

ik ben niet dood,

terwijl ik leef en beef

voor het eens groot verdriet

dat mijn moeder

in oorlogstijd verried.

 

Dood was hij,

in de wieg lag hij,

mocht niet meer leven,

verloren in gebrek,

zonnebloemen op zijn bed:

het was gedaan.

 

Of ik toen huilde weet ik niet,

maar nu, na

vierenzeventig jaar

beneemt Schuberts

Wiegenlied mij de keel

en stroomt het oog,

nu pas mijn deel,

door Schuberts Wiegenlied

en velt mij bijna geheel.

 

Leo Besouw

 

P.S. Beluister (wellicht)

Gundula Janowitz

sings Franz Schubert

“Wiegenlied” D 498,

op 98 No. 2

Blog 598 Zak (gedicht)

 

Versie 25-03-2018

Zak (gedicht)

 

Wanneer de waarheid

een zak leugens wordt,

het groene land verdort,

de zee zijn bodem

laat zien, dan, misschien,

is het einde der tijden

nabij, staan we in de rij

voor een hompje brood

waar eerst Facebook

en de Apprentice ons

alles bood wat we dachten

te winnen met niet-

onderbouwde zinnen

over “eerlijkheid” en bravoure,

met snoeven over oer-

oude rechten en wij

als knechten van de

schone schijn ons lieten

beduvelen met de valse wijn

van té mooie leugens

over wie we wilden zijn...

 

Leo Besouw

Blog 597 Slof (gedicht)

 

Versie 22-03-2018

Slof (gedicht)

 

Ik voel me slof

na de grote sof

van Marck Zuckerberg:

zijn metadata

zijn voor mij nu non-grata,

en de Inlichtingenwet

graag wat verder

van mijn bed.

 

Voorheen de mof,

maar nu Cambridge

Analytica die je pakt

in je privé, en weg ermee

naar deez' of gene

belangengroep: het stinkt

naar poep en troep is het;

sla het net van de wet

om hun nek, en zeg zelf

“verrek” met je verzoek.

 

Zo slepen we de wereld

digitaal naar de

verdommenis: het is

verkeerd teveel geregistreeer,

laat dat infame

grasduinen op de digitale

weg, en kom tot inkeer!

 

Leo Besouw

Blog 596 Ons bestaan (gedicht)

 

Versie 19-03-2018

Ons bestaan (gedicht)

 

Ons bestaan

is van voorbijgaaande aard,

wie zijn weg

niet meer vindt

in de Melkweg staart

in een zwart gat

waaraan zelfs het licht

van de zon niet ontsnapt.

 

Stephen Hawking

en vele anderen gingen

ons voor: zij vormen

-helaas- geen hemelkoor

en zelfs de hel

heeft daar afgedaan:

het gat is zó zwart,

er is geen ontkomen aan.

 

Daarom: pluk het licht

van de dag,

elke dag dat je er

nog wezen mag!

 

Leo Besouw

Blog 595 Als de spechten (gedicht)

 

Versie 15-03-2018

Als de spechten (gedicht)

 

Als de spechten

hun ruggen rechten

komt het voorjaar

weer klaar:

vink en koolmees

gaan weer in de race

voor nieuw leven.

 

Paren zullen ze

en eieren geven

en na het broeden:

nieuw leven,

dat na het voederen

vleugels heeft gekregen.

 

En als de krokussen

onze ogen kussen,

zullen daarna de hyacinten

ons hinten naar

een nieuw seizoen

waar de jonge vogels

het weer mogen overdoen.

 

Leo Besouw

Blog 594 Schep! (gedicht)

 

Versie 12-03-2018

Schep! (gedicht)

 

Schep papier,

schep letters,

schep verhalen,

laat het malen.

 

Breek los in poëzie,

keer je binneste buiten,

laat ze fluiten

naaar je achilleshiel,

zoek de stilte,

vreet de zon,

keer je ziel

om en om,

graas de weiden

van de wereld af,

sta paf en verwonder je

over goed en kwaad,

laat het zaad in jou

groeien tot in de hemel!

 

Schep papier,

schep letters,

schep verhalen

en vul de zalen

met het beeld,

gecreëerd in jouw geest!

 

Leo Besouw

Blog 593 Heen (gedicht)

 

Versie 08-03-2018

Heen (gedicht)

 

Ik gun hem

een zachte dood,

zo heeft de Schepper

het begroot:

niet één van de levenden

zal op dit aardse blijven,

met de afrekenig

zal Hij ons inlijven

in een ondoorgrondelijk heelal,

want we waren

in Zijn ogen

slechts een knal

in de samenstelling

van al wat is.

 

Het voortgaan

tussen zon en maan

blijft dan een hoop

waarin hij rustig

kan inslapen en gaan.

 

Leo Besouw

Blog 592 Pijnlijk (gedicht)

 

Versie 05-03 2018

Pijnlijk (gedicht)

 

Als het pijnlijk onvermogen

toeslaat:de herinnering blijft;

de ledematem verstijfd,

de ogen onhelder,

wachten op de gang

naar de grafkelder.

 

Smal is het pad

geworden en dat

zul je (nog even) weten,

het besef wie je was,

hoe sterk ook, je wordt

gekraakt door 't vergeten.

 

De zon komt nog wel op,

maar vormt geleidelijk

een strop van eindigheid

en vóór je verglijdt

mag je nog even zweten,

daarna verdwijn je

in de onuitputtelijke

ruimte van de onbegrensde tijd...

 

Leo Besouw

Blog 591 Machten der duisternis (boekbespreking)

 

Versie 01-03-2018

Machten der duisternis (boekbespreking)

 

Het boek “Machten der duisternis” van Anthony Burgess is een monumentaal werk (Uitgeverij Van Oorschot, 2017, 751 pagina's).

 

Ik las en overwon zijn geschiedenis, op 81-jarige leeftijd opgetekend, in Monaco, 1980. Op te vatten als roman, meesterlijk beschreven geschiedenis van een homo-sexueel in Europa, Afrika en de VS.

 

Kenneth Toomey, schrijver, verwoordt zijn geschiedenis met accuratesse, enige vrije invullingen en behoorlijk droge, Britse humor. Het is ook een familieverhaal, waarin zijn zus Hortense en vooral zijn “zwager” Carlo, de latere paus Gregorius XVII een hoofdrol spelen. Daarnaast ook zijn vrienden-partners Val, Ralph en Geoffrey. Dat alles in een tijd waarin homo-sexualiteit zowel een taboe als verboden was. Neem daarbij zijn uitgebreide kennis en ervaring met het Katholieke en Anglikaanse geloof en zijn omgang met andere schrijvers en met politici en je hebt een boek dat volstaat van levensvragen over geloof, liefde en zoeken naar scheidslijnen tussen goed en kwaad, tussen God en duivel.

 

Verbluffend boeiend, een nauwgezette inkijk in een voorbije tijd, waarin geloof en het brute kwaad (onder meer twee wereldoorlogen) een zeer grote rol speelden. Hier en daar een “godsgruwelijk mensenboek” noteerde ik bij pagina 536. Je maakt een reis van Londen, naar Parijs, Italië, Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk, de VS en (Noord-)Afrika, om via Malta uiteindelijk in Sussex, Engeland, tamelijk vredig te eindigen.

 

Gruwelen als een concentratiekamp-bezoek en een massamoord in een sekte in de VS zijn dan gepasseerd. Hoe het met de mogelijke heiligverklaring van Gregorius de XVII afliep? Lees het boek en laat je meesleuren in deze boeiende geschiedenis!

 

Leo Besouw

Blog 590 Zwaan (gedicht)

 

Versie 25-02-2018

Zwaan (gedicht)

 

Jij bent mijn zwaan,

kleef me aan

en ik zal je liften

over iedere oceaan,

mijn verlangen zal je

door boren op de plek

waar wij horen,

jouw handen zullen

me omhelzen,

mijn vingers je strelen:

uit onze kelen

zulllen we schreeuwen

van genot, ons geluk

gaat nooit meer kapot.

 

Geen duivelse macht

of valse rivaal

kan ons geluk nog breken:

en een hele zaal

van eng'len zal

om ons dansen ,

zolang wij het wensen

en het water zal stromen

door de beken van onze dromen.

 

Leo Besouw

 

( Geïnspireerd door “Lac”,

Ballets de Monte Carlo)

Blog 589 Wachtkamer-blues (gedicht)

 

Versie 22-02-2018

Wachtkamer-blues (gedicht)

 

De wachtkamer

is er niet voor de poes;

je kijkt naar 't plafond,

daarna naar de grond;

je wacht op je beurt

buiten scheurt een brommer

voorbij, jouw rij lost

nog niet op, nog steeds

niet blij dat je straks mag zitten

in de behandelstoel.

 

Je hoort al 't boren,

't doet pijn aan je oren,

je angst wil je smoren,

maar zuchten ontsnapt

slechts aan je gestel,

het is maar tijdelijk

bedenk dat wel, want

wat is dit lijden

als je 't ziet als

slechts een korte strijd

op weg naar een mogelijk

glamourvolle eeuwigheid?

 

Leo Besouw

Blog 588 Op een scheve schaats (gedicht)

 

Versie 19-02-2018

Op een scheve schaats (gedicht)

 

Op een schave schaats

begaf hij zich buitengaats

en op de bok

van zijn buitenlandbeleid

raakte hij de weg kwijt

naar zijn gedroomde datsja

en moest als de wiedeweerga

terug naar 't landelijk

toneel, waar zijn dromen

één trojka teveel

verongelukten niet door

wolven, maar door het golven

van 't publiek debat,

dat van zijn waarheid

nu genoeg had.

 

En hij verdween

in het ravijn

van zijn verbeelding

en ging schuldbewust

en snikkend heen.

 

Wat is nu de moraal:

liegen kan heel snel

maar de Pravda

(en de Volkskrant)

achterhaalt hem wel...

 

Leo Besouw

Blog 587 Opgeruimd-codicil (gedicht)

 

Versie 15-02-2018

Opgeruimd-codicil (gedicht)

 

Vóór je wordt opgeruimd,

wil je graag nog wat

doneren zodat geneesheren

andermans lijf kunnen

repareren en diens

doneren tot nader order

uitgesteld; dus als je wilt,

vermeld dan bijtijds

in je codicil waar en

wat ermee moet, zodat

ook je ziel rust vindt

en de nabestaanden

niet hun hielen lichten

vóór ze jouw laatste

plichten hebben vervuld.

 

Heb echter met dat einde

het nodige geduld!

 

Leo Besouw

Blog 586 Jong en misleid (gedicht)

 

Versie 12-02-2018

Jong en misleid (gedicht)

 

Jong en misleid,

het is geen tegenstrijdigheid,

niet van Lucebert,

en niet van onze tijd.

 

Vaandels en ideologieën

krijgen jongeren

snel op de knieën,

het klampen aan

een identiteit

is dan (te) snel een feit.

 

Maar al is de leugen

nog zo mooi en snel,

wanneer de feiten

het geweten schieten,

komt de jongere

[Lucebert] tot nieten

die voor altijd het

bestaan kan [kon] gieten

to verzet [al is het laat]

en wordt het leven

tot een gelaïceerd gebed.

 

Leo Besouw

 

(N.a.l.v. “Jonge Lucebert...”(pag. 3)

en “Waarover Lucebert zweeg”,

pag. 10-12, V, de Volkskrant,

08-02-2018)

De tijd walst (gedicht)

 

Versie 08-02-2018

De tijd walst (gedicht)

 

De tijd walst voorbij

de dood;

het brood van morgen

pleit voor leven

dat kwam uit onze schoot

en genade bood

aan nieuwe heftigheid

van leven om opnieuw

door te geven

het leven in de tijd

die van geen ophouden

is vergeven.

 

Leo Besouw

Blog 584 Jaren 40 (gedicht)

 

Versie 05-02-2018

Jaren 40 (gedicht)

 

M'n vader was de hark,

m'n moeder was het bed

waarin ik werd gezaaid

en aangeharkt werd.

 

De wereld moest gered,

er was een satan

aan het werk;

de kerk was vol,

't verzet was sterk.

 

Met hulp van Canadees

en Amerikaan

kwam er een einde aan

rascistisch geweld,

het land was uitgeteld.

 

Dan namen zon en maan

en God weer bezit

van ons bestaan

en kwam de opbouw

waarop wij moesten voortgaan.

 

Leo Besouw

Blog 583 Doe normaal (gedicht)

 

Versie 01-02-2018

Doe normaal (gedicht)

 

Doe toch normaal, vuilak,

laaielichter, klootzak,

ruziestichter,

laat je dubbele tong

achter in de la

van verloren zaken,

krijg de klere of de tyfus,

in je nek zal ik je raken,

alle vuiligheid

je doen uitbraken,

je kop in een pispot

zodat ìk nu eens

watertand van wraak.

 

Met jou was het altijd raak,

van goed geen weet

maar altijd kwaad

van zin ging jij

er overal tegenin;

houdt op met die ongein,

gedraag je niet langer

als een vals zwijn,

spoel je mond en

was je kont,

doe voortaan normaal

en wel terstond!

 

Leo Besouw

Blog 582 Verraad (gedicht)

 

Versie 28-01-2018

Verraad (gedicht)

 

Verraad, wat heb ik het

gehaat, dat gepraat

over bijzaak om

te verhullen wat

de grote knullen

van het geld

verborgen hielden

om welgeteld

vooral hún belangen

te dienen, om te grienen

de schijnvertoning

van -ogenschijnlijk- onbenul,

smoezen van flauwekul

om de zaak

waar 't om draait

níet uit te zoeken.

 

Het gas gaat zijn

eigen gang, maar

de eigenaren van de opstal

komen – onderwijl –

steeds meer om

in het gedrang

van de strijd om

het belang...

 

Leo Besouw

Blog 581 Kussen-gevecht (gedicht)

 

Versie 24-01-2018

Kussen-gevecht (gedicht)

 

Een kussen-gevecht

beëindigt de twijfel:

houdt hij van mij

of is 't dat ik nog weifel,

slaat hij zijn armen

om me heen

of ziet hij geen been

in onze relatie,

is het de zoveelste

kruiswegstatie

op het pad van de liefde

en aantrekking of afstoting

die mijn hart al

zo vaak doorkliefde?

 

MeToo wat doet het ertoe

op de paden van het vlees

zonder of met zachte dwang

dat ik genees van mijn

branden in stilte

aan de randen

van mijn bestaaan,

wat kan ik aan,

waarin geloven,

afwachten of springen

over kloven van onbekend

behagen, of komt dat

alleen door ervaring

met de jaren?

 

Leo Besouw

Blog 580 De wereld slaat door (gedicht)

 

Versie 21-01-2018

De wereld slaat door (gedicht)

 

Vuur en woede

maken mij te moede,

eindeloos gereutel

wie waar zijn keutel

heeft gelaten,

in het huis

of op de straten:

marteling van Twitter-nep

de koning gaat reeds op een step

en laat zijn vliegtuig achter

in de voorgaande eeuw,

ik geeuw me te pletter:

kan het wat netter

roepen de netten van geest:

het is nog geen tijd voor het beest

dat alles zal ontwarren:

het is nu slechts wat sarren.

 

De ontknoping komt later

als er wat meer water

langs het beeld is gespoeld,

waarvoor het land

-ooit- was bedoeld!

 

Leo Besouw

Blog 579 Hemelpoort (gedicht)

 

Versie 18-01-2018

Hemelpoort (gedicht)

 

Wie wordt aan de hemelpoort

vergevingsgezind berecht,

hij die goed was èn slecht,

die shit-countries ontzegde

het recht om aan te kloppen

bij zijn land, die hand

en tand gebruikte

om zijn eigen land

als een stabiele genius

te zetten naar zijn hand,

en zijn plaats als eerste

misschien liet sneuvelen

in het zand van

woestijnige begeerte,

“de Knop” per ongeluk

door een kapotte chip

in het systeem vereerte

en met te grote spoed

ter hemelpoort arriveerde?

 

Leo Besouw

Blog 578 Bubbel-foon (gedicht)

 

Versie 15-01-2018

Bubbel-foon (gedicht)

 

Heb jij het nummer

van mijn bubbel-foon,

ik was in diepe droom,

verloor mijn kroon

op 't netwerk van mijn droom

en zag hem liggen, loom

op de bodem van de vijver.

 

Bij die vijver voerde ik de eenden

met schroom en karige korstjes tot

een graspol mij vloerde.

 

Ik verloor mijn evenwicht

en heel het koor

van vrienden en familie

verdween in het gore

water, ik wou bellen,

éen, éen, twee,

maar nee, het zat er

niet meer in,

ik moest terug

naar het begin,

en ging met hark en laarzen

het water in, maar wat er ook

van restte: slechts bubbels

om mijn pech te pesten:

nu zat ik voorgoed in de nesten...

 

Leo Besouw

Blog 577 Stil is (gedicht)

 

Versie 11-01-2018

Stil is (gedcht)

 

Stil is

mijn wil,

ik gil

niet langer

als een verdoolde

zanger,

maar leg mijn stem

aan banden, op de rem,

en langs de randen

van krakeel bedek ik

mijn keel met het

fluweel van wijze

overdachte woorden

die nimmer scoorden

op het groot toneel.

 

Welk lot mijn deel

zal zijn laat ik vrij

aan wie ik deel

mijn geheim van wie

wij werkelijk zijn...

 

Leo Besouw

Blog 576 Wie plat (gedicht)

 

Versie 08-01-2018

Wie plat (gedicht)

 

Wie plat op z'n bek gaat:

die zich ongeoefend

op glad ijs begeeft;

die zijn ogen sluit

voor onwelgevallig nieuws;

die de gladheid

van de tong niet bemerkt;

die zich niet vergewist

van de valkuilen op zijn weg;

die zijn hoofd te ver

in de wolken steekt;

die zijn vriend in een

handomdraai als vijand ziet;

die overloopt van eigenwaan

maar anderen niet ziet staan

tenzij ze hem bevallen:

hij zal uitglijden

en -ten langen leste-

plat op zijn bek vallen.

 

Leo Besouw

Blog 575 Heropstanding (gedicht)

 

Versie 04-01-2018

Heropstanding (gedicht)

 

Heropstanding door een hologram

is trending: het geeft je dood

een wending,

wat en wie je ook was,

de hologram-techniek

komt je van pas.

 

Zo is André Hazes

weer opgestaan,

Michael Jackson, Elvis

en Whitney Houston

gingen hem voor

in het koor van herrezen sterren,

Tupac en Ol' Dirty Bastard

kwamen ook weer terug van verre;

zelfs dode maanreizigers

maken misschien weer een kans,

wellicht samen met Roy Orbison

op een dans in zijn “Dreams”,

wie weet tot ziens …

 

Leo Besouw

Blog 574 In 2018 (gedicht)

 

Versie 02-01-2018

In 2018 (gedicht)

 

In 2018 verlos ons

van de populisten,

de narcisten,

de leugenaars,

de kwaadsprekers,

de huichelaars,

de oplichters,

de brandstichters,

de dieven,

de moordenaars,

de oorlogszuchtigen,

de geldwolven,

de gluiperds,

de wraakzuchtigen,

de veinzers,

de draken,

de monsters.

 

Maar wie zal ons verlossen,

wie heeft ze (zo) geschapen?

 

Leo Besouw

 

(N.a.l.v. “Het kwaad aankijken”

de Volkskrant 30-12-2017,

Sir Edmund pagina 79)

 

Vermaak u dichterlijk in 2018

Copyright: (door)linken: toegestaan;

knippen en plakken: nee;

vermenigvuldigen: alléén met mijn toestemming.

Blog 573 28-12-2017

 

Kind op schoot (gedicht)

 

Kind op schoot:

het slaapt, nu is het klein,

maar “overmorgen” groot,

zijn ademhaling beweegt

zijn buikje: hij rust uit

in volledige overgave,

wat zal er gaan gebeuren

jaar in jaar uit?

 

Klein handje op jouw hand,

de andere op je pols;

zijn voetjes, waar

zullen ze treden

door gans 't land

en ver daarbuiten?

 

Zijn ogen gesloten,

maar dromend wellicht

over veilig spelen met de groten;

zijn oren wat zullen ze allemaal

gaan horen, zijn lippen:

wie zullen ze kussen,

wat zal zijn stem fluisteren

of roepen voor mogelijk vele oren?

 

Zo ademend, zo heel,

welk lot zal zijn zijn deel

van morgen en overmorgen,

lange jaren in 't verschiet;

hopen doen we op vreugde,

voorspoed, geluk, wie niet?

 

Leo Besouw

Blog 520 14-06-2017

 

Het geheim (gedicht)

 

Het geheim van de pijpen

is dat ze ten hemel reiken:

ze schreien al het verdriet,

maar bulderen ook

van de hoop die je niet ziet:

het orgel in de kerk

doet zijn werk

door hand en voet

van de mens,

maar verlangt te gaan

over de grens van

wat niet is te bevatten:

dood en nieuw leven,

weggaan en -geven,

voltooid verleden tijd

en groeiend heden,

dood of hoop

en de oproep

te geven

al wat er in je is

met verlangen naar

nieuw leven.

 

Leo Besouw

Blog 476 M'n (gedicht)

09-01-2017.

 

M'n (gedicht)

 

M'n ziel plakt aan mijn binnenste.

M'n mond krult zijn lippen

om niet langer te zwijgen.

M'n ogen zuigen begeerlijke beelden.

M'n voeten dragen een on-bestemming.

M'n oren horen sirenen en zuchten.

M'n armen zwaaien een welkom of afweer.

M'n geest is een onbekend beest.

M'n hart plakt zich vast aan m'n lief.

M'n knie buigt zicht teder.

 

M'n ziel knijpt zich weder

tot een telkens nieuw ik

in de maalstroom van

tijd en dingen die

goden steeds weer verzinnen

tot m'n licht wordt gedoofd...

 

Leo Besouw

 

 

Blog 370 04-01-2016:

 

Wat komt, wat is, wat was (gedicht)

 

Wat komt, wat is, wat was,

eens blijft slechts as,

maar desalniettemin

doe wel de was

en uw plas

op z'n tijd

mitsdien de eeuwigheid

u anders bij de benen grijpt

en trekt naar 't onder-

of boven-aardse.

 

Zucht, hijg en zweet,

alsof u niet beter weet,

want vandaag is uw opdracht:

maak er wat van

zolang het kan,

totdat de bodem van de beker

is bereikt en de

oneindigheid der schepping

in een grote, volle leegte

u ontstijgt.

 

Leo Besouw

 

Zie ook www.hetvrijevers.nl

 

 

Verwijzing

  • www.hetvrijevers.nl
  • www.schrijvenonline.nl
  • meldingen op LinkedIn en op twitter @LeoBesouw
  • www.uitgeverijaspekt.nl