2018 Gedichten-blogs

Gedichten-blogs

" Wie niet waagt wie niet wint-bezint voor gij begint "

Blog 588 Op een scheve schaats (gedicht)

 

Versie 19-02-2018

Op een scheve schaats (gedicht)

 

Op een schave schaats

begaf hij zich buitengaats

en op de bok

van zijn buitenlandbeleid

raakte hij de weg kwijt

naar zijn gedroomde datsja

en moest als de wiedeweerga

terug naar 't landelijk

toneel, waar zijn dromen

één trojka teveel

verongelukten niet door

wolven, maar door het golven

van 't publiek debat,

dat van zijn waarheid

nu genoeg had.

 

En hij verdween

in het ravijn

van zijn verbeelding

en ging schuldbewust

en snikkend heen.

 

Wat is nu de moraal:

liegen kan heel snel

maar de Pravda

(en de Volkskrant)

achterhaalt hem wel...

 

Leo Besouw

Blog 587 Opgeruimd-codicil (gedicht)

 

Versie 15-02-2018

Opgeruimd-codicil (gedicht)

 

Vóór je wordt opgeruimd,

wil je graag nog wat

doneren zodat geneesheren

andermans lijf kunnen

repareren en diens

doneren tot nader order

uitgesteld; dus als je wilt,

vermeld dan bijtijds

in je codicil waar en

wat ermee moet, zodat

ook je ziel rust vindt

en de nabestaanden

niet hun hielen lichten

vóór ze jouw laatste

plichten hebben vervuld.

 

Heb echter met dat einde

het nodige geduld!

 

Leo Besouw

Blog 586 Jong en misleid (gedicht)

 

Versie 12-02-2018

Jong en misleid (gedicht)

 

Jong en misleid,

het is geen tegenstrijdigheid,

niet van Lucebert,

en niet van onze tijd.

 

Vaandels en ideologieën

krijgen jongeren

snel op de knieën,

het klampen aan

een identiteit

is dan (te) snel een feit.

 

Maar al is de leugen

nog zo mooi en snel,

wanneer de feiten

het geweten schieten,

komt de jongere

[Lucebert] tot nieten

die voor altijd het

bestaan kan [kon] gieten

to verzet [al is het laat]

en wordt het leven

tot een gelaïceerd gebed.

 

Leo Besouw

 

(N.a.l.v. “Jonge Lucebert...”(pag. 3)

en “Waarover Lucebert zweeg”,

pag. 10-12, V, de Volkskrant,

08-02-2018)

De tijd walst (gedicht)

 

Versie 08-02-2018

De tijd walst (gedicht)

 

De tijd walst voorbij

de dood;

het brood van morgen

pleit voor leven

dat kwam uit onze schoot

en genade bood

aan nieuwe heftigheid

van leven om opnieuw

door te geven

het leven in de tijd

die van geen ophouden

is vergeven.

 

Leo Besouw

Blog 584 Jaren 40 (gedicht)

 

Versie 05-02-2018

Jaren 40 (gedicht)

 

M'n vader was de hark,

m'n moeder was het bed

waarin ik werd gezaaid

en aangeharkt werd.

 

De wereld moest gered,

er was een satan

aan het werk;

de kerk was vol,

't verzet was sterk.

 

Met hulp van Canadees

en Amerikaan

kwam er een einde aan

rascistisch geweld,

het land was uitgeteld.

 

Dan namen zon en maan

en God weer bezit

van ons bestaan

en kwam de opbouw

waarop wij moesten voortgaan.

 

Leo Besouw

Blog 583 Doe normaal (gedicht)

 

Versie 01-02-2018

Doe normaal (gedicht)

 

Doe toch normaal, vuilak,

laaielichter, klootzak,

ruziestichter,

laat je dubbele tong

achter in de la

van verloren zaken,

krijg de klere of de tyfus,

in je nek zal ik je raken,

alle vuiligheid

je doen uitbraken,

je kop in een pispot

zodat ìk nu eens

watertand van wraak.

 

Met jou was het altijd raak,

van goed geen weet

maar altijd kwaad

van zin ging jij

er overal tegenin;

houdt op met die ongein,

gedraag je niet langer

als een vals zwijn,

spoel je mond en

was je kont,

doe voortaan normaal

en wel terstond!

 

Leo Besouw

Blog 582 Verraad (gedicht)

 

Versie 28-01-2018

Verraad (gedicht)

 

Verraad, wat heb ik het

gehaat, dat gepraat

over bijzaak om

te verhullen wat

de grote knullen

van het geld

verborgen hielden

om welgeteld

vooral hún belangen

te dienen, om te grienen

de schijnvertoning

van -ogenschijnlijk- onbenul,

smoezen van flauwekul

om de zaak

waar 't om draait

níet uit te zoeken.

 

Het gas gaat zijn

eigen gang, maar

de eigenaren van de opstal

komen – onderwijl –

steeds meer om

in het gedrang

van de strijd om

het belang...

 

Leo Besouw

Blog 581 Kussen-gevecht (gedicht)

 

Versie 24-01-2018

Kussen-gevecht (gedicht)

 

Een kussen-gevecht

beëindigt de twijfel:

houdt hij van mij

of is 't dat ik nog weifel,

slaat hij zijn armen

om me heen

of ziet hij geen been

in onze relatie,

is het de zoveelste

kruiswegstatie

op het pad van de liefde

en aantrekking of afstoting

die mijn hart al

zo vaak doorkliefde?

 

MeToo wat doet het ertoe

op de paden van het vlees

zonder of met zachte dwang

dat ik genees van mijn

branden in stilte

aan de randen

van mijn bestaaan,

wat kan ik aan,

waarin geloven,

afwachten of springen

over kloven van onbekend

behagen, of komt dat

alleen door ervaring

met de jaren?

 

Leo Besouw

Blog 580 De wereld slaat door (gedicht)

 

Versie 21-01-2018

De wereld slaat door (gedicht)

 

Vuur en woede

maken mij te moede,

eindeloos gereutel

wie waar zijn keutel

heeft gelaten,

in het huis

of op de straten:

marteling van Twitter-nep

de koning gaat reeds op een step

en laat zijn vliegtuig achter

in de voorgaande eeuw,

ik geeuw me te pletter:

kan het wat netter

roepen de netten van geest:

het is nog geen tijd voor het beest

dat alles zal ontwarren:

het is nu slechts wat sarren.

 

De ontknoping komt later

als er wat meer water

langs het beeld is gespoeld,

waarvoor het land

-ooit- was bedoeld!

 

Leo Besouw

Blog 579 Hemelpoort (gedicht)

 

Versie 18-01-2018

Hemelpoort (gedicht)

 

Wie wordt aan de hemelpoort

vergevingsgezind berecht,

hij die goed was èn slecht,

die shit-countries ontzegde

het recht om aan te kloppen

bij zijn land, die hand

en tand gebruikte

om zijn eigen land

als een stabiele genius

te zetten naar zijn hand,

en zijn plaats als eerste

misschien liet sneuvelen

in het zand van

woestijnige begeerte,

“de Knop” per ongeluk

door een kapotte chip

in het systeem vereerte

en met te grote spoed

ter hemelpoort arriveerde?

 

Leo Besouw

Blog 578 Bubbel-foon (gedicht)

 

Versie 15-01-2018

Bubbel-foon (gedicht)

 

Heb jij het nummer

van mijn bubbel-foon,

ik was in diepe droom,

verloor mijn kroon

op 't netwerk van mijn droom

en zag hem liggen, loom

op de bodem van de vijver.

 

Bij die vijver voerde ik de eenden

met schroom en karige korstjes tot

een graspol mij vloerde.

 

Ik verloor mijn evenwicht

en heel het koor

van vrienden en familie

verdween in het gore

water, ik wou bellen,

éen, éen, twee,

maar nee, het zat er

niet meer in,

ik moest terug

naar het begin,

en ging met hark en laarzen

het water in, maar wat er ook

van restte: slechts bubbels

om mijn pech te pesten:

nu zat ik voorgoed in de nesten...

 

Leo Besouw

Blog 577 Stil is (gedicht)

 

Versie 11-01-2018

Stil is (gedcht)

 

Stil is

mijn wil,

ik gil

niet langer

als een verdoolde

zanger,

maar leg mijn stem

aan banden, op de rem,

en langs de randen

van krakeel bedek ik

mijn keel met het

fluweel van wijze

overdachte woorden

die nimmer scoorden

op het groot toneel.

 

Welk lot mijn deel

zal zijn laat ik vrij

aan wie ik deel

mijn geheim van wie

wij werkelijk zijn...

 

Leo Besouw

Blog 576 Wie plat (gedicht)

 

Versie 08-01-2018

Wie plat (gedicht)

 

Wie plat op z'n bek gaat:

die zich ongeoefend

op glad ijs begeeft;

die zijn ogen sluit

voor onwelgevallig nieuws;

die de gladheid

van de tong niet bemerkt;

die zich niet vergewist

van de valkuilen op zijn weg;

die zijn hoofd te ver

in de wolken steekt;

die zijn vriend in een

handomdraai als vijand ziet;

die overloopt van eigenwaan

maar anderen niet ziet staan

tenzij ze hem bevallen:

hij zal uitglijden

en -ten langen leste-

plat op zijn bek vallen.

 

Leo Besouw

Blog 575 Heropstanding (gedicht)

 

Versie 04-01-2018

Heropstanding (gedicht)

 

Heropstanding door een hologram

is trending: het geeft je dood

een wending,

wat en wie je ook was,

de hologram-techniek

komt je van pas.

 

Zo is André Hazes

weer opgestaan,

Michael Jackson, Elvis

en Whitney Houston

gingen hem voor

in het koor van herrezen sterren,

Tupac en Ol' Dirty Bastard

kwamen ook weer terug van verre;

zelfs dode maanreizigers

maken misschien weer een kans,

wellicht samen met Roy Orbison

op een dans in zijn “Dreams”,

wie weet tot ziens …

 

Leo Besouw

Blog 574 In 2018 (gedicht)

 

Versie 02-01-2018

In 2018 (gedicht)

 

In 2018 verlos ons

van de populisten,

de narcisten,

de leugenaars,

de kwaadsprekers,

de huichelaars,

de oplichters,

de brandstichters,

de dieven,

de moordenaars,

de oorlogszuchtigen,

de geldwolven,

de gluiperds,

de wraakzuchtigen,

de veinzers,

de draken,

de monsters.

 

Maar wie zal ons verlossen,

wie heeft ze (zo) geschapen?

 

Leo Besouw

 

(N.a.l.v. “Het kwaad aankijken”

de Volkskrant 30-12-2017,

Sir Edmund pagina 79)

 

Vermaak u dichterlijk in 2018

Copyright: (door)linken: toegestaan;

knippen en plakken: nee;

vermenigvuldigen: alléén met mijn toestemming.

Blog 573 28-12-2017

 

Kind op schoot (gedicht)

 

Kind op schoot:

het slaapt, nu is het klein,

maar “overmorgen” groot,

zijn ademhaling beweegt

zijn buikje: hij rust uit

in volledige overgave,

wat zal er gaan gebeuren

jaar in jaar uit?

 

Klein handje op jouw hand,

de andere op je pols;

zijn voetjes, waar

zullen ze treden

door gans 't land

en ver daarbuiten?

 

Zijn ogen gesloten,

maar dromend wellicht

over veilig spelen met de groten;

zijn oren wat zullen ze allemaal

gaan horen, zijn lippen:

wie zullen ze kussen,

wat zal zijn stem fluisteren

of roepen voor mogelijk vele oren?

 

Zo ademend, zo heel,

welk lot zal zijn zijn deel

van morgen en overmorgen,

lange jaren in 't verschiet;

hopen doen we op vreugde,

voorspoed, geluk, wie niet?

 

Leo Besouw

Blog 520 14-06-2017

 

Het geheim (gedicht)

 

Het geheim van de pijpen

is dat ze ten hemel reiken:

ze schreien al het verdriet,

maar bulderen ook

van de hoop die je niet ziet:

het orgel in de kerk

doet zijn werk

door hand en voet

van de mens,

maar verlangt te gaan

over de grens van

wat niet is te bevatten:

dood en nieuw leven,

weggaan en -geven,

voltooid verleden tijd

en groeiend heden,

dood of hoop

en de oproep

te geven

al wat er in je is

met verlangen naar

nieuw leven.

 

Leo Besouw

Blog 476 M'n (gedicht)

09-01-2017.

 

M'n (gedicht)

 

M'n ziel plakt aan mijn binnenste.

M'n mond krult zijn lippen

om niet langer te zwijgen.

M'n ogen zuigen begeerlijke beelden.

M'n voeten dragen een on-bestemming.

M'n oren horen sirenen en zuchten.

M'n armen zwaaien een welkom of afweer.

M'n geest is een onbekend beest.

M'n hart plakt zich vast aan m'n lief.

M'n knie buigt zicht teder.

 

M'n ziel knijpt zich weder

tot een telkens nieuw ik

in de maalstroom van

tijd en dingen die

goden steeds weer verzinnen

tot m'n licht wordt gedoofd...

 

Leo Besouw

 

 

Blog 370 04-01-2016:

 

Wat komt, wat is, wat was (gedicht)

 

Wat komt, wat is, wat was,

eens blijft slechts as,

maar desalniettemin

doe wel de was

en uw plas

op z'n tijd

mitsdien de eeuwigheid

u anders bij de benen grijpt

en trekt naar 't onder-

of boven-aardse.

 

Zucht, hijg en zweet,

alsof u niet beter weet,

want vandaag is uw opdracht:

maak er wat van

zolang het kan,

totdat de bodem van de beker

is bereikt en de

oneindigheid der schepping

in een grote, volle leegte

u ontstijgt.

 

Leo Besouw

 

Zie ook www.hetvrijevers.nl

 

 

Verwijzing

  • www.hetvrijevers.nl
  • www.schrijvenonline.nl
  • meldingen op LinkedIn en op twitter @LeoBesouw
  • www.uitgeverijaspekt.nl