2018 Gedichten-blogs

Gedichten-blogs

" Wie niet waagt wie niet wint-bezint voor gij begint "

Blog 647 Aaibaar (gedicht)

 

Versie 20-09-2018

Aaibaar (gedicht)

 

Aaibare maakbaarheid:

wie besteedt daaraan zijn tijd?

Al of niet getrouwde paren,

moerbijbomenkevers

of de kapper van je haren,

tapijtwevers of schaapscheerders,

waarheidsprekers of

schuinsmarcheerders,

vorsten van de kerk

in roomse of misschien

boedhistische leer,

veldpredikers of yogi,

clowns of acrobaten,

wie zullen het zijn:

in geen geval veldheren

want die doen in 't gemeen

slechts pijn, al is het

aan de vijand, het is nooit

fijn, want hun zwaard

keert zich menigmaaal

tegen henzelf en daarmee

is alle aaibaarheid

onmogelijk en ondermijnd.

 

Leo Besouw

Blog 646 Hoeveel Keer (gedicht)

 

Versie 15-09-2018

Hoeveel Keer?

 

Hoeveel keer kun je doodgaan,

lachen, huilen, springen,

dansen en liedjes zingen;

hoevel keer kun je paren,

zoenen, dichten, in de jaren

die je worden gegeven

in dit ene geleefde leven?

 

Is er Een die de tel bijhoudt

in wat je is gegund

in het onvoorspelbare woud

van iedere dag dat je

huilen of lachen mag?

 

Wat wordt er later

over je geschreven,

de veronderstelde inhoud

van je leven tot de laatste

dag dat je er wezen mag?

 

Je leven is een geheim

en je dood nog meer:

al wat ze over je schrijven

doet dan geen zeer meer,

en brengt jou geen vreugd:

doodgaan doe je maar

één keer en al lijkt het sneu,

ieder, rijk of arm

wordt ermee bedeeld

en dat is eerlijk en deugt.

 

Leo Besouw

Blog 645 Geesten (gedicht)

 

Versie 10-09-2018

Geesten (gedicht)

 

Geesten uit het verleden

spoken in het heden

“Mein Kampf” is een en ramph

om te lezen,

met “Mijn strijd”

verspil ik mijn tijd

en de dromen over

oorlog en rampspoed

blijven komen

in mijn overvolle brein

van geschiedenis

doorleefd op de zomen

van mijn leven.

 

Geboren in een holle tijd,

gegroeid in weinig

malligheid, bleven

de doden komen

bij iedere herdenking

van 't snode lot dat

de gevallenen is overkomen.

 

God en gebod

laten ons niet los;

onachtzaamheid en

we worden opnieuw

de klos en verliezen

met onze waardigheid

ons leven.

 

Leo Besouw

Blog 644 Een verhelderend profiel (gedicht)

 

Versie 06-09-2018

Een verhelderend profiel (gedicht)

 

Een verhelderend profiel

voor wie al niet

over hem viel:

een stuk in de krant

over de hoed en de rand

van de leider

van 's werelds sterkste

land met rapporten

van gesprekken

uit de eerste hand

met de mannen (en

vrouuwen) die in zijn kring

van macht zijn beland.

 

Nu is er natuurlijk

ook tegengeluid

van die prins “die van geen

kwaad weet” en dat ook uit,

die zijn critici

betitelt als “rat“

of “bierverkoper”

als “idioot”

of overloper.

 

Maar zal ik wat zeggen,

wat ie daarvan zegt

is wat ie zelf is,

zegt een oud spreekwoord,

het is een excuus

dat hij creëert

uit zijn woede

die hem onteert.

 

Leo Besouw

 

N.a.l.v. “Inkijkje in Trumps

dolle Witte Huis”

de Volkskrant 05-09-2018,

pagina 3.

Blog 643 Was ik een vis (gedicht)

 

Versie 02-09-2018

Was ik een vis (gedicht)

 

Was ik een vis

dan was er niks mis

met mij, zwom ik

met karperslag

de waterlelies onderdoor

en sonoor rechtte ik

mijn grijze rug met

een klap van mijn staartvin

stug in het vijverwater.

 

Ik wachtte op die

tweebener op het plankier

die me brood zou toewerpen

voor zijn plezier,

met wat storend aan

een paar domme eenden

die ook een partikel

mee wilden nemen.

 

Zo schoot ik wat kuit

en vermeerderde

mijn bestand

in 't water voor later

en boven mij een hoog

wolkendek waarin

een vliegtuig zijn eigen drek

loost uiteindelijk

op mijn vissennek,

en al vindt ik dat rot,

het is niet anders: mijn lot...

 

Leo Besouw

Blog 642 Wat doet de poëet?

 

Versie 30-08-2018

Wat doet de poëet?

 

Wat doet de poëet in mij,

zet hij alles op rij

en in de maat

zodat het staat

als een huis

en met het kruis

op de juiste plaats

zodat ik als ik

ermee buitengaats

treedt geen modderfiguur

sla en vol trots sta

met een mond berijpte

tanden die in alle landen

kunnen worden gezien

op het web, in de kroeg,

zelfs 't theater misschien?

 

Wat is nu mijn lot

in deze, kan ik voor God

en Vaderland oneindig

verder, of belandt

mijn talent uiteindelijk

in een gesloten tent

van onvermogen en

moet mijn lijf gedogen

het gezegde: aan alles

komt een end?

 

Leo Besouw

Blog 641 Daal neder, engel (boekbespreking)

 

Versie 28-08-2018

Daal neder, engel (boekbespreking)

 

“Over het bedolven leven”, zo luidt de ondertitel van het bovengenoemde boek (Uitgeverij van Oorschot, Amsterdam, 2018, 598 pagina's), van Thomas Wolfe. Oorspronkelijke titel: Look Homeward, Angel. A story of the Buried Life, 1929, uitgever: Charles Scribner's Sons.

 

Het boek is een debuut, wordt vooraf in Bericht aan de lezer, uitgelegd, een beschreven ervaringswereld van de auteur tot aan zijn 19 e jaar, dan afgestudeerd en na de dramatische doodsstrijd van zijn geliefde broer Ben. Wel wordt beklemtoond dat het boek een product der verbeelding is. Levensechte fictie dus...

 

Het gaat over een gezin in het zuiden van de VS, spelend van 1900 tot het eind van de Eerste Wereldoorlog, met de hoofdpersoon Eugene, de vader die doet in grafmonumenten, de moeder runt een pension en handelt (later) verwoed in het vastgoed in het kleine stadje. Meerdere broers en een zus spelen ook belangrijke rollen.

 

Eugene krijgt als jonge tiener een harde leerschool als krantenbezorger, en als enige van zijn broers en zus de kans om (door) te studeren, na een opstap in de literatuur in een privé-school van een onderwijzers-echtpaar. Hij wordt (later) gedwongen zich te bewijzen, doet ook nog zomerwerk in erbarmelijke omstandigheden bij de bevoorading van Amerikaanse oorlogsschepen om tegen de Duitsers (moffen) te vechten. Uiteindelijk ontvangt hij zijn bul met 19 jaar, in de flisofie/ literatuur.

 

Dit alles ingebed in de stormachtige geschiedenis van het gezin, waar de vader min of meer tiranniek aan de alcohol is verslaafd en later aan voortdurende kanker lijdt, verzorgd doorzus Helen, en de moeder het vaak laat afweten voor haar gezin, door haar besoignes met het pension en de vastgoed-handel.

 

Zeer pijnlijke momenten worden soms zeer uitgebreid beschreven, vooral de dood van zijn broer aan langzaam wurgende longontsteking en wat er na de dood van hem volgt. Daarbij vormen de engelen bij zijn vaders werkplaats, in steen gehouwen, een metafysisch en metaforisch sluitstuk.

 

Rauw, dynamisch, bijna dichterlijk en als een toneelsuk geschreven, met uitgebreide dialogen, komt de familiegeschiedenis voorbij. Wel behoorlijk doorzetten, in vrij kleine druk de 557 pagina's, met Aantekeningen tot pagina 586 om, “zoveel mogelijk het verschil tussen een Nederlandse en een Amerikaanse algemene ontwikkeling te compenseren”. Dan nog een Nawoord tot pagina 598, waar de geschiedenis van het boek en de auteur wordt toegelicht door Sjaak Commandeur die de vertaling verzorgde.

 

Een gedegen, boeiend en inzicht-gevend boek over de ontwikkeling van een Amerikaans gezin in het begin van de vorige eeuw, stuff voorde liefhebber van autobiografisch (getint) leesvoer!

 

Leo Besouw

Blog 640 Geluk is broos (gedicht)

 

Versie 24-08-2018

Geluk is broos (gedicht)

 

Geluk is broos,

soms is het net een doos

van Pandora: een roos

lijkt te gaan bloeien,

maar een doorn

van toorn kan het

ineens verzieken,

of een verdwijning

of zelfs moord

kan je leven verzieken,

of oorlog om bedrog

of ziekte uit het niets

kan je bedreigen.

 

Is er nog hoop waarop

we kunnen bouwen

en verder gaan

na het (be)rouwen?

 

Het is een durend

ongemak: dat wat

je hebt, geluk,

is ook een zwak,

en als het valt:

slechts rest een

nieuwe dag, waarvan

je misschien toch weer

iets hoopvols

maken mag.

 

Leo Besouw

Blog 639 Vriendjespolitiek (gedicht)

 

Versie 21-08-2018

Vriendjespolitiek (gedicht)

 

Vriendjespolitiek

is het nieuwe ziek,

vooral als er veel geld

en macht mee gemoeid is

is het snel mis.

 

Van oost tot west

verspreidt zich deze pest

van witwassen

van eigen vuilheid

en zwartmaken

van andermans recht

om een eigen mening

te ventileren.

 

Zo worden de heren

van andere snit als

“vijanden van het volk”

van wit naar zwart

omgespit... brhh...

 

Leo Besouw

 

P.S. n.a.l.v.(mede)

“Interne vijanden“

commentaar in de Volkskrant

Opinie, pag. 17, 18-08-2018

Blog 638 Er is geen val (gedicht)

 

Versie 17-08-2018

Er is geen val (gedicht)

 

Er is geen val

als je laag staat,

alleen als je hoog

 

bent geklommen of geboren

moet je oppassen

op wat ze over je horen

of zien, wat mogelijk

niet door de beugel kan

van moraal en deugd

van wat abject

gevonden wordt

of afgunst opwekt,

over wat je met schijn

(mogelijk) hebt verdiend:

rijkdom, status,

allemans vriend.

 

Hoedt u dus voor

(schijnbare) hoogten,

wees niet ieders vriend,

voor je je afvraagt of

dat wel oprecht is verdiend.

 

Leo Besouw

Blog 637 Zo serieus (gedicht)

 

Versie 13-08-2018

Zo serieus (gedicht)

 

Zo serieus,

al is ie zeven,

op klompen

met zijn neven

en anderen in de rij.

 

Optocht uit 'n and're tijd,

z'n kruiwagentje

in de hand

lopend door het “land”

van toen,

met de boerenkapel

voorop, de wijkagent

in verouderd tenue,

een hele rij van wat

is een voorbije tijd,

en toch zo serieus...

 

En jong kijkt hij vrijuit

in de toekomst,

wat die vermag

voor hem en die anderen,

wat zal die brengen,

liefde, deugd, maar

misschien ook krengen?

 

Leo Besouw

Blog 636 (Ver)Krachtmeting (gedicht)

 

Versie 08-08-2018

(Ver)Krachtmeting (gedicht)

 

Sinds de Amerikaanse

grizzly twitter heeft

ontdekt, nekt hij ieder

belang van een ander

als dat niet strookt

met zijn visie

op z'n gegeven missie,

de wereld te bekeren

tot het wreedste

wapen: het geld,

de mammon,

met permissie.

 

Alles kan tot schroot

als je de bom hebt:

kijk naar het succes

van Kim: hij staat nu

met die grootste beer

in de ring,

is dat niet een les

voor wie meer wil

dan less?

 

Leo Besouw

Blog 635 Twee schuinsmarcheerders (gedicht)

 

Versie 06-08-2018

Twee schuinsmarcheerders (gedicht)

 

Twee schuinsmarcheerders

in een schimmenspel,

heel de wereld

houdt de adem in,

is dat nu wel

een echte daad

of is het slechts

een schimmenspel

en slaat de schijn

ons slechts heel kort

met opgepept venijn

ons van ons stuk?

 

Dit geluk van

“wereldvree”

bestaat alleen

in 't oog van wie

die dwaze twee

niet heeft doorzien:

't was slechts schijn

en loos, misleidend

bovendien...

 

Leo Besouw

Blog 634 Als ik een kip was (gedicht)

 

Versie 31-07-2018

Als ik een kip was (gedicht)

 

Als ik een kip was,

zou ik er niet aan denken

een mens mijn kop

te schenken en het lijdzaam

te leggen op het hakblok,

om na enig rennen

zonder kop mijn vlees

te gunnen aan die mens

en zijn genot.

 

Maar wat een geluk:

ik ben geen kip en

vraag me af wat is

eigenlijk mijn lot,

met kop, maar toch

niet geheel vrij

in mijn keuzen:

ik moet leven,

maar de neuzen

van mijn mede-mensen

drukken mij in hun

richting en wensen:

als kind wist ik

niet beter: eet kip

en vlees en je wordt

gauw weer beter.

 

Hoe zou het gaan:

ruk je los van vlees

en kip en vis,

eet alleen nog banaan

en groenten, maar zijn

die dan echt bereid

geweest hun genoeglijk

plantenleven voor ons

te geven, zonder mor of snik,

ik heb ze nooit gehoord

daarover, en dat was

niet alleen maar ik...

 

Leo Besouw

Blog 633 Witwassen (gedicht)

 

Versie 25-07-2018

Witwassen (gedicht)

 

Wie is in witwassen

van “zwart geld”

onze grootste held,

niemand die het ons

vertelt, en als al

iemand eens wat lekt

wordt het meteen afgedekt

met het onuitstaanbaar

etiket: “ 't is nep-nieuws”

en daarmee in de ijskast

gezet, of gemuilkorfd

onder grote druk

van 's mans woede:

iedereen van stuk

door de banvloek

die iedereen, maar

niet zijn eigen belang,

verried.

 

Leo Besouw

Blog 632 Geen wolkje (gedicht)

 

Versie 22-07-2018

Geen wolkje (gedicht)

 

Geen wolkje aan de lucht:

het leven is een klucht,

soms dan, doe Putin

in de ban, geef Trump

de zak, en met gemak

zijn al je dromen

over een nucleaire winter

voorkomen, en zie je

iedere man jagend, vissend

en schietend met ontbloot

bovenlijf voorbijkomen

in je allerfijnste dromen...

 

Leo Besouw

Blog 631 Njet, is hij nou (gedicht)

 

Versie 18-07-2018

Njet, is hij nou (gedicht)

 

Njet, is hij nou

knettergek, of voelt hij

zich voor het blok

gezet, door mijn

spionnen, die echt niets

verzonnen, maar mijn

bronnen zijn in het

machtsspel wat hij

nu ook is begonnen?

 

Pas maar op,

dacht ik met die

handdruk, ik hou me

vast met de andere hand

aan m'n antieke leuning,

zo heb ik ondersteuning

van de wereldpers

en laat ik hem geen scherts-

vertoning maken van mijn

macht.

 

Wie had dat nou gedacht

dat ik hem zo zou neppen,

mijn voet nu op gelijke tred

met al zijn schijn,

wat was het fijn,

om met hem

in Helsinki te zijn...

 

w.g. V.P.

 

Leo besouw

Blog 630 De Koningin (gedicht)

 

Versie 16-07-2018

De Koningin (gedicht)

 

“De Koningin van Hispanje

heb ik altijd geëerd,

tenslotte he ik er

voor doorgeleerd

en ben ik niet als May,

al heb ik niet

naar haar gesneerd,

zoals The Sun beweert.

 

Nee, laat mij maar schuiven,

al zijn de Europese druiven

nog zo zuur,

eens komt het uur

dat ik met alle vorsten

aan kan schuiven,

en ik echt sámen

met de Queen

kan wuiven

naar de erewacht

en 't simpele volk.

 

Dan zal ik gelijk op

met haar, en in het spoor

van “make it great again”

zonder gein en wel

met volle lach blij van zin

zijn dat ik het gelag

van mijn vooruit treden

eindelijk betalen mag. “

 

w.g. D.T.

 

Leo Besouw

Blog 629 De avonturen(gedicht)

 

Versie 13-07-2018

De avonturen (gedicht)

 

De avonturen

van een kleerhanger:

zegt de een

tegen de ander:

“Daar hangen we dan,

't was een dag als geen ander:

vette kragen op ons nek,

bont-gekriebel ook al krek,

muffe geur van

natte rib-jas,

alles komt je op je nek,

't geeft geen pas.”

 

“Mopper jij maar,”

antwoordt de ander:

“wat mij overkwam

is meer dan schande,

zo'n verschrikkelijke geur

van een Frans parfum,

'k ben totaal

uit m'n hum.”

 

“Maar ja, je last

wil je toch wel dragen,”

antwoordt de ander weer:

“stel dat je ermee kapt

en in stukken knapt,

dan vegen ze je op

en is de rest-afvalbak

je strop en zul je

branden in de oven,

dat kan ik je

wel beloven.”...

 

Leo Besouw

Blog 628 Dichter bij God (gedicht)

 

Versie 08-07-2018

Dichter bij God (gedicht)

 

Wanneer ben je

dichter bij God,

als je geboren wordt

of als je sterft?

 

Het is maar wat je erft:

het geloof wordt je

meegegeven of niet,

je wieg bepaalt wat je

(aanvankelijk) ziet.

 

Met 't sterfbed is 't

van 't zelfde laken een pak:

wat je deed of meemaakte

is je levensalmenak.

 

Was het waarheid of leugen,

wilde (en kon je) wel deugen

en wie bepaalt er de plek

die goed is of slecht?

 

Ik las over de verstrengeling

van deeltjes:

de Qubits kunnen

tegelijkertijd 1 en 0 zijn,

en zijn “monogaam“

en maximaal gecorrelleerd.

 

Maar wie, bij God,

heeft dat bestudeerd,

en leidt ons dat

naar eeen nieuwe bestemming,

los van God, misschien,

in een Zwart Gat zonder

enige remming?

 

Leo Besouw

Blog 627 Als ik (gedicht)

 

Versie 05-07-2018

Als ik (gedicht)

 

Als ik een pluisje was

dan liet ik me

meewaaien met iedere wind,

dan was ik met iedereen

vrind en had je geen kind

aan mij, zo heerlijk vrij

zou ik zijn, zonder

kwellend geweten

over moraal of zorg

voor het eten,

liet ik mij drijven

op mijn schitterende

pluisheid in de zon,

geen verhaal dat ik

nog verzon, ik liet me gaan

naar het eerste het beste

veld, en schoot er wortel

door niets en niemand bekneld.

 

Maar helaas, mijn pen

dwingt mij te schrijven

om in leven te blijven,

moraal en waarheid

laten me niet los,

als mens ben ik de klos

om gedurig antwoorden

te zoeken in alle mogelijke

hoeken, mijn tijd te

verbeiden met uitweiden

over al wat me raakt,

bevalt of naar meer smaakt...

 

Leo Besouw

Blog 626 T.-Rex (gedicht)

 

Versie 01-07-2018

T.-Rex (gedicht)

 

Zo dom

als het

achtereind

van een

varken...

 

Dan is het

pas erg,

gaat 't je

door merg

en been;

waar moet

dat heen?

 

Leo Besouw

Blog 625 Een krachtige leider (gedicht)

 

Versie 28-06-2018

Een krachtige leider (gedicht)

 

Een krachtige leider

zet het land naar zijn hand,

bouwt een muur

al is het zuur

voor een buur.

 

Hij wordt aanbeden

vooral door die beneden,

sttroop semeren

of hielen likken

mag je 't niet noemen,

maar gedweeheid

is er te roemen.

 

Voortvarend drukt hij

de weerstand van

andersdenkenden op zij,

de burger staat er in de rij

om gunsten te genieten,

zwarte pieten krijgen ontij.

 

De vraag is alleen

hoe lang blijft hij

ter been en commandeert

hij zijn troepen

in die ene richting

die zich niet laat herroepen,

wie of wat keert zijn tij?

 

Leo Besouw

Blog 624 Meten (gedicht)

 

Versie 24-06-2018

Meten (gedicht)

 

Meten met twee maten

is als maten naaien:

haat zaaien

als weleer

toen machthebbers

met (nieuwe) media

ons bedrogen

met grote bogen

van een duizendjarig rijk

waarin eenieder

van het juiste soort

ongestoord door

“vreemde” elementen

in vreugde kon zitten

op zijn centen

met zijn superieure

moraal aan zijn zijde,

de “vreemde” anderen

voorgoed verwijderd...

 

Leo Besouw

Blog 623 Woudreus (gedicht)

 

Versie 21-06-2018

Woudreus (gedicht)

 

Eens was hij een woudreus,

nu ligt hij met zijn neus

op de grond

waaruit hij ooit ontstond.

 

Het is gedaan

met zijn waan,

niet meer vooraan

in de rij,

maar op zijn zij:

de schimmels en het rot,

de mestkevers zijn er zot

op en puur natuur

doet zijn werk met 't zuur

van de mieren

die zijn gestage ondergang

zeer gaarne zullen sieren.

 

Zijn wortels spartelend

in de lucht,een klucht

lijkt het wel,

maar met kommer en kwel

is hij uit de tel

van de eens sterken.

 

Leo Besouw

Blog 622 De regels (gedicht)

 

Versie 17-06-2018

De regels (gedicht)

 

Kent u wel

de regels

van het spel,

of schopt u ieder

van vermeend oneerlijk

graag tegen de schenen,

respect voor regels

en scheidsrechter(s)

waar zijn ze henen?

 

Lijnen zijn er niet

voor niets, de stip

blijft stip en buitenspel

dat doet verdriet:

uw daden missen

-voor u helaas-

't beoogde doel,

ze werken eerder

als een boemerang

en voor 't gevoel

van menig toeschouwer

bent u een doordouwer

die óver schiet of naast.

 

Waar u ook op aast,

zonder respect

voor de regels

komt u nergens

en blijven uw schoten

pegels die het doel

blijven missen,

ook al bouwt u

nog zoveel hindernissen.

 

Leo Besouw

Blog 621 Tijdelijke waarheden (gedicht)

 

Versie 15-06-2018

Tijdelijke waarheden (gedicht)

 

Tijdelijke waarheden:

tijdelijke liefde

tijdelijke haat

tijdelijke vrede

tijdelijke oorlog

tijdelijke winsten

tijdelijke verliezen

tijdelijke vriendschap

tijdelijke vijandschap

tijdelijke successen

tijdelijke mislukkingen

tijdelijke handdrukken

tijdelijke muilperen

-alles is tijdelijk-

 

Leo Besouw

Blog 620 Oude goden (gedicht)

 

Versie 11-06-2018

Oude goden (gedicht)

 

Oude goden verdwenen

met lood in de schoenen:

hun taal leefde niet meer,

moderniteit leidde tot hartzeer,

de oude zuilen stortten

ineen, geen been

zette meer voet

in het oude systeem

van waarden en gewoonten.

 

Modern ontknoopte

men zich van oude banden,

last en ruggespraak:

het ging in een oude zak,

het internet maakte gehakt

van de oude gebruiken:

het waren slechts fuiken

geweest van manipulatie.

 

Nu, bij de gratie

van volledige vrijheid,

kwam een nieuwe tijd

waarin Achnaton

de nieuwe naam

voor God verzon...

 

Leo Besouw

Blog 619 Rozen bloeien (gedicht)

 

Versie 07-06-2018

Rozen bloeien (gedicht0

 

Rozen bloeien

rozen zullen gaan

roem zal groeien

uiteindelijk naar de maan

de groten zullen roepen

maar ook zij poepen

en doen een plas

in de geschiedenis

die was en is en komt.

 

Wie kromt zal buigen

eens zal alles in duigen

vallen door de tijd,

al lijkt het nu

nog wel een eeuwigheid

te duren voor wind en water

de roemruchtste namen

zullen wegschuren...

 

Leo Besouw

Blog 618 Alleen een domkop (gedicht)

 

Versie 03-06-2018

Alleen een domkop (gedicht)

 

Alleen een domkop

past zijn schoenen niet

voordat ie ze koopt.

 

Hij kent de maat niet

van z'n grtote teen,

hij ziet geen been

in schoppen tegen schenen,

verkoopt suiker en stroop

als fopspenen,

verhult zijn dwaas

vermogen met regenbogen

van schone schijn,

zijn narcissen bloeien

overal waar koeien loeien:

“hij is de meester van ons al,

wij denken dat

hij ons bevallen zal.”

 

Maar toch, zijn schoen

zal hem uiteindelijk

de das omdoen...

 

Leo Besouw

Blog 617 Schapenwolkjes (gedicht)

 

Versie 31-05-2018

Schapenwolkjes (gedicht)

 

Schapenwolkjes aan de hemel,

dichtbundels vol vers gezemel:

wat heb je daar nou aan,

wijsheid bevindt zich toch

in kannen en in kruiken,

kun je het ruiken

waar je wat aan hebt?

 

Zijn het aandelen,

misschien te snel gelekt

in waarde, wat is op aarde

van belang, is het een bloem,

of wolk of sirenengezang,

of toch wellicht wat rake woorden

in al of niet melodieuze akkoorden?

 

Leo Besouw

Blog 616 Margrieten (gedicht)

 

Versie 27-05-2018

Margrieten (gedicht)

 

Een veld vol margrieten

kent geen nieten;

kom maar in mij

geldt voor iedere bij

en je zult genieten

van mijn honing,

je zult je voelen

als een koning,

neem mij, o bij,

ik sta hier

voor jouw kroning!

 

Leo Besouw

Blog 615 Lik (op stuk) (gedicht)

 

Versie 24-05-2018

Lik (op stuk) (gedicht)

 

Lik op stuk

lijkt gemakkeluk,

maar voor je 't weet

ben je een secreet

die aan de bel trok

zonder weet

van de hoed en de rand,

die zonder verstand

en informatie te checken

ruimte schiep voor

grote bekken die

er van houden

van de daken te schreeuwen

over onrecht of misstand

dat slechts in de kelen

van hen die niets velen bestaat,

en zich mee laten voeren

met gerucht en gezucht

in het koor van

gemakzuchtig verveelden...

 

Leo Besouw

Blog 614 Er is een tijd... (gedicht)

 

Versie 21-05-2018

Er is een tijd ...(gedicht)

 

Er is een tijd

van hooien en rooien

er is een tijd

van zaaien en maaien

er is een tijd

van paren en sterven

er is een tijd

van investeren en erven

er is een tijd

van komen en gaan

er is een tijd

van rennen en stilstaan

er is een tijd

van waarheid en leugen

er is een tijd

van biggen en zeugen

er is een tijd van zon en van maan

er is een tijd

van opkomen en ondergaan

er is een tijd...

 

Leo Besouw

Blog 613 Aantallen (gedicht)

 

Versie 17-05-2018

Aantallen (gedicht)

 

Sinds de mens

is de wereld een telraam:

 

aantal bewoners

aantal doden

aantal gewonden

aantal goudstukken

aantal vliegdekschepen

aantal wapens

aantal ziekten

aantal misvormingen

aantal leugens

aantal veroveringen

aantal sterren

aantal diersoorten

aantal bijen

aantal vogels

aantal spermatozoïden

aantal eicellen

aantal rouwdagen

aantal bijbelboeken

aantal (af)goden.

 

En toch zou er maar Eén zijn

die alles al had geteld?

 

Leo Besouw

Blog 612 Vrolijk (gedicht)

 

Versie 12-05-2018

Vrolijk (gedicht)

 

Wees toch niet

zo verdomde vrolijk,

vergiet je aandacht

niet aan zulks

wat draaiend benevelt,

je zicht op de draak

die ons grijnzend

wil doden, zijn schijn

van moed zal drogen

tot een vadsig perkament,

zijn stal van stalen rossen,

onbekend van zijn

roestige intent,

dreigt te verknallen

alles waarvoor we

zouden willen vallen

en op 't end, ontwend

aan werkelijke waarden

dreigt het alle wortels

der menslievendheid

monstrueus te ontaarden...

 

Leo Besouw

Blog 611 Een bloem (gedicht)

 

Versie 10-05-2018

Een bloem (gedicht)

 

Een bloem op haar graf

en het is af,

gedaan met de waan

van de dag,

een mens die zo

sterfelijk het leven gaf.

 

Een eerbetoon aan Renate.

 

Leo Besouw

Blog 610 A president (gedicht)

 

Versie 07-05-2018

A President (gedicht)

 

A president too far,

we thought about a nar,

want wie weet het verschil

tussen wat hij wil

en mogelijk zal doen

voor geld en poen

en staat en sex?

 

Misschien te rade

bij z'n ex

of speelt hij zo graag

de eerste viool

dat niets uit het riool

hem nog kan verontrusten;

lees de krant en vergeet

dat je ooit nog

gerieflijk uit kunt rusten...

 

Leo Besouw

Blog 609 Doktersverklaring (gedicht)

 

Versie 03-05-2018

Doktersverklaring (gedicht)

 

Met de pis

van het Gouden Kalf

was niks mis

volgens zijn doktersverklaring,

maar de nieuwsgaring

beging een vergis

want de dubbelcheck

ontbrak en dat stak

de toenmalige dokter,

want wie jokt er

in zo'n geval

als het Gouden Kalf

het zelf beval?

 

Neen, voor die verklaring

is net zoveel mis

als de oostelijke PiS,

die de pers ringeloort,

zodat de zon voorlopig

even niet in het oosten gloort:

met propaganda-

overheersing en dwang

op de pers ligt bij ons

nog vers ( nou ja 75 jaar)

de trucendoos van

Goebbels en Stalin

in het geheugen:

onderdrukking en vervalsing

willen nooit of te nimmer

deugen...

 

Leo Besouw

Blog 608 1001 Zandkastelen (gedicht)

 

Versie 30-04-2018

1001 Zandkastelen (gedicht)

 

1001 zandkastelen

bouwen, broeken vouwen,

billen wassen,

kinderen op de pot,

ren je rot van her naar der

voor je sportend

nageslacht, alleen

het hoogste in gedacht?

 

Wat zal er worden

van die spruiten,

wie zijn hun kornuiten

in 't toekomstig bestaan,

kunnen ze iedere uitdaging aan,

of zullen er ook vallen

voor diverse -ismen

als communisme

nazisme, egoïsme

en andere verleidingen?

 

Kennen zij de scheidingen

in moraal en dwaalleer,

vertrouwen zij op meer

in goeden doen

of moeten zij stappen

terugdoen omdat natuur

en aarde zich niet

laten verlakken?

 

Leo Besouw

Blog 607 Wiens marga (gedicht)

 

Versie 27-04-2018

Wiens marga (gedicht)

 

Wiens marga men smeert

wiens waarde men eert,

wiens olie men tankt

wordt er voor bedankt;

de herinnering blijft niet

het is net als Zwarte Piet:

die wil ik niet zijn,

want kleur bekennen

geeft slechts venijn.

 

Zo raasde de Kamer

zonder sikkel en hamer

door 't Hollands moeras

van memo's en demo's

en kwam 't niet van pas

de wijze leider

pootje te lichten

en bleven de geldstrelers

in hun sas en deden een

plas en alles bleef

zoals 't was...

 

Leo Besouw

Blog 606 Dans! (gedicht)

 

Versie 23-04-2018

Dans!

 

Dans de band

met je land,

met je vrouw en je kind,

dans met je vrienden,

al wie je aardig vindt.

 

Laat je hart het ritme

van je voeten bepalen,

zwaai met je armen

laat ze uithalen

in de klanken van muziek,

ritmisch het hoofd

met schitterende ogen

van onzegbare mimiek.

 

Til je uit boven het

doodnormale en de sleur,

stel je medemens

niet teleur en spring

de band van muziek

en verbinding en

zing, zing, zing!

 

Leo Besouw

Blog 605 Spring (gedicht)

 

Versie 20-04-2018

Spring (gedicht)

 

Spring uit je bloem

naar buiten,

hoor de vogels

fluiten en zing

het leven en de zon,

zie de maan als

een bron, ga door ruiten

met je zicht: het leven

is een plicht tot fluiten.

 

Lach en juich want

kabaal en kanon

zijn op de bon,

kogels zijn moe

en liggen uitgeput

en doelloos in de prut

van moeder Aarde,

die zoveel leven baarde

tot het zingen en het bloeien,

verbaas je met de koeien

over de verse weiden,

spring en hops

met jongens en met meiden.

 

Leo Besouw

 

Blog 604 Opa (gedicht)

 

Versie 17-04-2018

Opa (gedicht0

 

Opa maakt meer mogelijk,

hij gaat met 't kleinkind

op de step een heel

eind van 't logeerbed.

 

Oma heeft ook haar rol,

de papfles snel gevuld,

daarna weer de luier vol

en poetsen maar

die billetjes, beetje

rekening houden met

zijn verse willetjes.

 

Dan naar buiten

in het bos,

opa en oma weer de klos,

maar met plezier

want in de buggy

zingt een tierelier.

 

Eenmaal thuis begint

een kruis(je), heimwee

naar het vrije bos;

hier in de stad

kan je veel minder los

en 't kraaien van plezier

vaak overstemd door

't verkeer en ander gemier.

 

Maar eenmaal groot

gegroeid zullen ze

denken, daar bij opa

in 't bos en op de step,

dat was pas ècht te gek...

 

Leo Besouw

Blog 603 Het proces tegen Hitler (boekbespreking)

 

Versie 11-04-2018

Het proces tegen Hitler (boekbespreking)

 

“Het proces tegen Hitler”, een boek van 447 pagina's heeft de ondertitel “De Bierkellerputsch en de opkomst van nazi-Duitsland”. Het is uitgegeven door Prometheus, 2017, Amsterdam, geschreven door David King en vertaald door Paul Syrier..

 

De Volkskrant gaf het boek in Sir Edmund, 09-12-17 vijf sterrren met de kop “Hoe Hitler de ruimte kreeg”. Het is een door een historicus doorwrocht werk: eerst in drie delen het verhaal over Duitsland en met name Múnchen in die tijd: acht november 1923 de Putsch, met de situatie herfst 1923 er om heen: deel I, De Bierhal, dan deel II, De rechtszaal (26 februari1 1924 en verder, dan deel III, Gevangenis (22 maart 1924 tot 20 december 1924). Tenslotte een Nawoord op pag. 349-352, Noten pag. 353-423, Bronnen pag. 425-434. Een woord van dank tot besluit, heel voorin een “Lijst van personen” (drie pagina's).

 

Welke jonge Hitler (34 jaar) rijst hier nu uit op?

Het begint bij een kleine achterkamer, Thierstrasse 41. Een man in trenchcoat, een kamer met hakenkruisen, laat zich rijden in een rode Benz naar de Búrgerbráukeller. Daar zal het hoogverraad plaatsvinden. Tijdens een toespraak dringt hij zich naar voren en met 125 man buiten, Stosstrupp Hitler, mede onder leiding van Herman Göring, werden uitgangen geblokkeerd, klom Hitler op een stoel en na twee schoten op het plafond krijste hij: “De nationale revolutie is uitgebroken”.

 

Zo kwam het startschot. Iedereen raad ik nu aan om zelf verder te lezen. Ik kan hier slechts kort enkele trekken samenvatten die wellicht voor iedere potentaat (kunnen) gelden:

Maak gebruik van de onlustgevoelens onder het volk en overdrijf dit;

Grijp terug op vroegere grootheid van het land en overdrijf dit;

Demoniseer het zittende regiem en overdrijf;

Wijs een “buitenvolkse” vijand aan en demoniseer deze consequent, vergezeld van levende afgunstgevoelens;

Overdrijf de kracht van je eigen “eerlijke” en “patriottische” beweging;

Schets een glorieuze toekomst voor het eigen volk gebaseerd op “landseer” en “onbetwiste morele gelijkheid”;

Manipuleer en muilkorf de vrije pers, zonder daarover open te zijn;

Pas alle listen en leugens toe die het “verheven doel” dienen.

 

Tja, wat kan ik meer zeggen. Misschien dat de waarheid en democratie uiteindelijk de leugen en misleiding zullen inhalen. Na echter, soms onvoorstelbare schade en verlies aan mensenlevens.

 

De gigantische zoektocht in allerlei archieven door deze historicus heeft een zeer gedegen en ook nog eens een heel goed leesbaar verslag gebracht. Ter lering voor iedereen en warm aanbevolen.

 

Leo Besouw

Blog 602 Soms (gedicht)

 

Versie 09-04-2016

Soms (gedicht)

 

Soms moet je nadenken

over de lengte

van je diepgang,

over de kortheid

van je bestaan,

over de rol

van je eigenwaan,

over het kwartier

wat je nog hebt te gaan,

over de grond

onder je voeten,

de ongewisheid

van de hemel

en de zin van zonde

en vergeving door boeten;

het zij zo, misschien

had het zo gemoeten?

 

Leo Besouw

Blog 601 Varkenshaar (gedicht)

 

Versie 05-04-2018

Varkenshaar (gedicht)

 

Varkensharen penselen

kunnen ze van mij stelen

gromde Xi, ik krijg ze

wel onder de knie

die heffingen uit de VS.

 

Zijn het er zes of meer

ik sabel ze neer

met gelijke munt,

die Boeing die stunt

maar, we laten

niet met ons knoeien

hun bevroren koeien

en -varkensgestel

kan voor ons naar de hel.

 

Hun soja-poten

zullen we ondermijnen,

hun noten en wijnen,

we hoeven ze niet

en varkenshaar voor

penselen vervangen

we door marterhaar

daarvoor en zo komen

we de handelsoorlog door

met 'n stuk fijner penseel

en lachen we van oor tot oor...

 

Leo Besouw

Blog 600 Hemels Paleis (gedicht)

 

Versie 31-03-2018

Hemels Paleis (gedicht)

 

Op 1 april stort

het “Hemels Paleis”

aan gort op Moeder

Aarde waar ze

bij de Chinezen

roem vergaarde.

 

De Tiangong-1

ziet er geen been in

om tegen de zin

van aardbewoners in,

ongecontroleerd naar

benden te komen,

tussen de Pyreneeën

en Tasmanië,

misschien wel in Rome.

 

Nu is dan de Heer

net opgestaan

en de Paus besteedt

daar aandacht aan

met een werldwijde zegen;

hopelijk valt niet tegelijk

de regen van wrakke delen

van het “Hemels Paleis”

daar naar beneden...

 

Leo Besouw

Blog 599 Sleep, sleep, (gedicht)

 

Versie 29-03-2018

Sleep, sleep (gedicht0

 

Sleep, sleep, Schlafe, schlafe,

in the sweet grave,

ik ben niet dood,

terwijl ik leef en beef

voor het eens groot verdriet

dat mijn moeder

in oorlogstijd verried.

 

Dood was hij,

in de wieg lag hij,

mocht niet meer leven,

verloren in gebrek,

zonnebloemen op zijn bed:

het was gedaan.

 

Of ik toen huilde weet ik niet,

maar nu, na

vierenzeventig jaar

beneemt Schuberts

Wiegenlied mij de keel

en stroomt het oog,

nu pas mijn deel,

door Schuberts Wiegenlied

en velt mij bijna geheel.

 

Leo Besouw

 

P.S. Beluister (wellicht)

Gundula Janowitz

sings Franz Schubert

“Wiegenlied” D 498,

op 98 No. 2

Blog 598 Zak (gedicht)

 

Versie 25-03-2018

Zak (gedicht)

 

Wanneer de waarheid

een zak leugens wordt,

het groene land verdort,

de zee zijn bodem

laat zien, dan, misschien,

is het einde der tijden

nabij, staan we in de rij

voor een hompje brood

waar eerst Facebook

en de Apprentice ons

alles bood wat we dachten

te winnen met niet-

onderbouwde zinnen

over “eerlijkheid” en bravoure,

met snoeven over oer-

oude rechten en wij

als knechten van de

schone schijn ons lieten

beduvelen met de valse wijn

van té mooie leugens

over wie we wilden zijn...

 

Leo Besouw

Blog 597 Slof (gedicht)

 

Versie 22-03-2018

Slof (gedicht)

 

Ik voel me slof

na de grote sof

van Marck Zuckerberg:

zijn metadata

zijn voor mij nu non-grata,

en de Inlichtingenwet

graag wat verder

van mijn bed.

 

Voorheen de mof,

maar nu Cambridge

Analytica die je pakt

in je privé, en weg ermee

naar deez' of gene

belangengroep: het stinkt

naar poep en troep is het;

sla het net van de wet

om hun nek, en zeg zelf

“verrek” met je verzoek.

 

Zo slepen we de wereld

digitaal naar de

verdommenis: het is

verkeerd teveel geregistreeer,

laat dat infame

grasduinen op de digitale

weg, en kom tot inkeer!

 

Leo Besouw

Blog 596 Ons bestaan (gedicht)

 

Versie 19-03-2018

Ons bestaan (gedicht)

 

Ons bestaan

is van voorbijgaaande aard,

wie zijn weg

niet meer vindt

in de Melkweg staart

in een zwart gat

waaraan zelfs het licht

van de zon niet ontsnapt.

 

Stephen Hawking

en vele anderen gingen

ons voor: zij vormen

-helaas- geen hemelkoor

en zelfs de hel

heeft daar afgedaan:

het gat is zó zwart,

er is geen ontkomen aan.

 

Daarom: pluk het licht

van de dag,

elke dag dat je er

nog wezen mag!

 

Leo Besouw

Blog 595 Als de spechten (gedicht)

 

Versie 15-03-2018

Als de spechten (gedicht)

 

Als de spechten

hun ruggen rechten

komt het voorjaar

weer klaar:

vink en koolmees

gaan weer in de race

voor nieuw leven.

 

Paren zullen ze

en eieren geven

en na het broeden:

nieuw leven,

dat na het voederen

vleugels heeft gekregen.

 

En als de krokussen

onze ogen kussen,

zullen daarna de hyacinten

ons hinten naar

een nieuw seizoen

waar de jonge vogels

het weer mogen overdoen.

 

Leo Besouw

Blog 594 Schep! (gedicht)

 

Versie 12-03-2018

Schep! (gedicht)

 

Schep papier,

schep letters,

schep verhalen,

laat het malen.

 

Breek los in poëzie,

keer je binneste buiten,

laat ze fluiten

naaar je achilleshiel,

zoek de stilte,

vreet de zon,

keer je ziel

om en om,

graas de weiden

van de wereld af,

sta paf en verwonder je

over goed en kwaad,

laat het zaad in jou

groeien tot in de hemel!

 

Schep papier,

schep letters,

schep verhalen

en vul de zalen

met het beeld,

gecreëerd in jouw geest!

 

Leo Besouw

Blog 593 Heen (gedicht)

 

Versie 08-03-2018

Heen (gedicht)

 

Ik gun hem

een zachte dood,

zo heeft de Schepper

het begroot:

niet één van de levenden

zal op dit aardse blijven,

met de afrekenig

zal Hij ons inlijven

in een ondoorgrondelijk heelal,

want we waren

in Zijn ogen

slechts een knal

in de samenstelling

van al wat is.

 

Het voortgaan

tussen zon en maan

blijft dan een hoop

waarin hij rustig

kan inslapen en gaan.

 

Leo Besouw

Blog 592 Pijnlijk (gedicht)

 

Versie 05-03 2018

Pijnlijk (gedicht)

 

Als het pijnlijk onvermogen

toeslaat:de herinnering blijft;

de ledematem verstijfd,

de ogen onhelder,

wachten op de gang

naar de grafkelder.

 

Smal is het pad

geworden en dat

zul je (nog even) weten,

het besef wie je was,

hoe sterk ook, je wordt

gekraakt door 't vergeten.

 

De zon komt nog wel op,

maar vormt geleidelijk

een strop van eindigheid

en vóór je verglijdt

mag je nog even zweten,

daarna verdwijn je

in de onuitputtelijke

ruimte van de onbegrensde tijd...

 

Leo Besouw

Blog 591 Machten der duisternis (boekbespreking)

 

Versie 01-03-2018

Machten der duisternis (boekbespreking)

 

Het boek “Machten der duisternis” van Anthony Burgess is een monumentaal werk (Uitgeverij Van Oorschot, 2017, 751 pagina's).

 

Ik las en overwon zijn geschiedenis, op 81-jarige leeftijd opgetekend, in Monaco, 1980. Op te vatten als roman, meesterlijk beschreven geschiedenis van een homo-sexueel in Europa, Afrika en de VS.

 

Kenneth Toomey, schrijver, verwoordt zijn geschiedenis met accuratesse, enige vrije invullingen en behoorlijk droge, Britse humor. Het is ook een familieverhaal, waarin zijn zus Hortense en vooral zijn “zwager” Carlo, de latere paus Gregorius XVII een hoofdrol spelen. Daarnaast ook zijn vrienden-partners Val, Ralph en Geoffrey. Dat alles in een tijd waarin homo-sexualiteit zowel een taboe als verboden was. Neem daarbij zijn uitgebreide kennis en ervaring met het Katholieke en Anglikaanse geloof en zijn omgang met andere schrijvers en met politici en je hebt een boek dat volstaat van levensvragen over geloof, liefde en zoeken naar scheidslijnen tussen goed en kwaad, tussen God en duivel.

 

Verbluffend boeiend, een nauwgezette inkijk in een voorbije tijd, waarin geloof en het brute kwaad (onder meer twee wereldoorlogen) een zeer grote rol speelden. Hier en daar een “godsgruwelijk mensenboek” noteerde ik bij pagina 536. Je maakt een reis van Londen, naar Parijs, Italië, Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk, de VS en (Noord-)Afrika, om via Malta uiteindelijk in Sussex, Engeland, tamelijk vredig te eindigen.

 

Gruwelen als een concentratiekamp-bezoek en een massamoord in een sekte in de VS zijn dan gepasseerd. Hoe het met de mogelijke heiligverklaring van Gregorius de XVII afliep? Lees het boek en laat je meesleuren in deze boeiende geschiedenis!

 

Leo Besouw

Blog 590 Zwaan (gedicht)

 

Versie 25-02-2018

Zwaan (gedicht)

 

Jij bent mijn zwaan,

kleef me aan

en ik zal je liften

over iedere oceaan,

mijn verlangen zal je

door boren op de plek

waar wij horen,

jouw handen zullen

me omhelzen,

mijn vingers je strelen:

uit onze kelen

zulllen we schreeuwen

van genot, ons geluk

gaat nooit meer kapot.

 

Geen duivelse macht

of valse rivaal

kan ons geluk nog breken:

en een hele zaal

van eng'len zal

om ons dansen ,

zolang wij het wensen

en het water zal stromen

door de beken van onze dromen.

 

Leo Besouw

 

( Geïnspireerd door “Lac”,

Ballets de Monte Carlo)

Blog 589 Wachtkamer-blues (gedicht)

 

Versie 22-02-2018

Wachtkamer-blues (gedicht)

 

De wachtkamer

is er niet voor de poes;

je kijkt naar 't plafond,

daarna naar de grond;

je wacht op je beurt

buiten scheurt een brommer

voorbij, jouw rij lost

nog niet op, nog steeds

niet blij dat je straks mag zitten

in de behandelstoel.

 

Je hoort al 't boren,

't doet pijn aan je oren,

je angst wil je smoren,

maar zuchten ontsnapt

slechts aan je gestel,

het is maar tijdelijk

bedenk dat wel, want

wat is dit lijden

als je 't ziet als

slechts een korte strijd

op weg naar een mogelijk

glamourvolle eeuwigheid?

 

Leo Besouw

Blog 588 Op een scheve schaats (gedicht)

 

Versie 19-02-2018

Op een scheve schaats (gedicht)

 

Op een schave schaats

begaf hij zich buitengaats

en op de bok

van zijn buitenlandbeleid

raakte hij de weg kwijt

naar zijn gedroomde datsja

en moest als de wiedeweerga

terug naar 't landelijk

toneel, waar zijn dromen

één trojka teveel

verongelukten niet door

wolven, maar door het golven

van 't publiek debat,

dat van zijn waarheid

nu genoeg had.

 

En hij verdween

in het ravijn

van zijn verbeelding

en ging schuldbewust

en snikkend heen.

 

Wat is nu de moraal:

liegen kan heel snel

maar de Pravda

(en de Volkskrant)

achterhaalt hem wel...

 

Leo Besouw

Blog 587 Opgeruimd-codicil (gedicht)

 

Versie 15-02-2018

Opgeruimd-codicil (gedicht)

 

Vóór je wordt opgeruimd,

wil je graag nog wat

doneren zodat geneesheren

andermans lijf kunnen

repareren en diens

doneren tot nader order

uitgesteld; dus als je wilt,

vermeld dan bijtijds

in je codicil waar en

wat ermee moet, zodat

ook je ziel rust vindt

en de nabestaanden

niet hun hielen lichten

vóór ze jouw laatste

plichten hebben vervuld.

 

Heb echter met dat einde

het nodige geduld!

 

Leo Besouw

Blog 586 Jong en misleid (gedicht)

 

Versie 12-02-2018

Jong en misleid (gedicht)

 

Jong en misleid,

het is geen tegenstrijdigheid,

niet van Lucebert,

en niet van onze tijd.

 

Vaandels en ideologieën

krijgen jongeren

snel op de knieën,

het klampen aan

een identiteit

is dan (te) snel een feit.

 

Maar al is de leugen

nog zo mooi en snel,

wanneer de feiten

het geweten schieten,

komt de jongere

[Lucebert] tot nieten

die voor altijd het

bestaan kan [kon] gieten

to verzet [al is het laat]

en wordt het leven

tot een gelaïceerd gebed.

 

Leo Besouw

 

(N.a.l.v. “Jonge Lucebert...”(pag. 3)

en “Waarover Lucebert zweeg”,

pag. 10-12, V, de Volkskrant,

08-02-2018)

De tijd walst (gedicht)

 

Versie 08-02-2018

De tijd walst (gedicht)

 

De tijd walst voorbij

de dood;

het brood van morgen

pleit voor leven

dat kwam uit onze schoot

en genade bood

aan nieuwe heftigheid

van leven om opnieuw

door te geven

het leven in de tijd

die van geen ophouden

is vergeven.

 

Leo Besouw

Blog 584 Jaren 40 (gedicht)

 

Versie 05-02-2018

Jaren 40 (gedicht)

 

M'n vader was de hark,

m'n moeder was het bed

waarin ik werd gezaaid

en aangeharkt werd.

 

De wereld moest gered,

er was een satan

aan het werk;

de kerk was vol,

't verzet was sterk.

 

Met hulp van Canadees

en Amerikaan

kwam er een einde aan

rascistisch geweld,

het land was uitgeteld.

 

Dan namen zon en maan

en God weer bezit

van ons bestaan

en kwam de opbouw

waarop wij moesten voortgaan.

 

Leo Besouw

Blog 583 Doe normaal (gedicht)

 

Versie 01-02-2018

Doe normaal (gedicht)

 

Doe toch normaal, vuilak,

laaielichter, klootzak,

ruziestichter,

laat je dubbele tong

achter in de la

van verloren zaken,

krijg de klere of de tyfus,

in je nek zal ik je raken,

alle vuiligheid

je doen uitbraken,

je kop in een pispot

zodat ìk nu eens

watertand van wraak.

 

Met jou was het altijd raak,

van goed geen weet

maar altijd kwaad

van zin ging jij

er overal tegenin;

houdt op met die ongein,

gedraag je niet langer

als een vals zwijn,

spoel je mond en

was je kont,

doe voortaan normaal

en wel terstond!

 

Leo Besouw

Blog 582 Verraad (gedicht)

 

Versie 28-01-2018

Verraad (gedicht)

 

Verraad, wat heb ik het

gehaat, dat gepraat

over bijzaak om

te verhullen wat

de grote knullen

van het geld

verborgen hielden

om welgeteld

vooral hún belangen

te dienen, om te grienen

de schijnvertoning

van -ogenschijnlijk- onbenul,

smoezen van flauwekul

om de zaak

waar 't om draait

níet uit te zoeken.

 

Het gas gaat zijn

eigen gang, maar

de eigenaren van de opstal

komen – onderwijl –

steeds meer om

in het gedrang

van de strijd om

het belang...

 

Leo Besouw

Blog 581 Kussen-gevecht (gedicht)

 

Versie 24-01-2018

Kussen-gevecht (gedicht)

 

Een kussen-gevecht

beëindigt de twijfel:

houdt hij van mij

of is 't dat ik nog weifel,

slaat hij zijn armen

om me heen

of ziet hij geen been

in onze relatie,

is het de zoveelste

kruiswegstatie

op het pad van de liefde

en aantrekking of afstoting

die mijn hart al

zo vaak doorkliefde?

 

MeToo wat doet het ertoe

op de paden van het vlees

zonder of met zachte dwang

dat ik genees van mijn

branden in stilte

aan de randen

van mijn bestaaan,

wat kan ik aan,

waarin geloven,

afwachten of springen

over kloven van onbekend

behagen, of komt dat

alleen door ervaring

met de jaren?

 

Leo Besouw

Blog 580 De wereld slaat door (gedicht)

 

Versie 21-01-2018

De wereld slaat door (gedicht)

 

Vuur en woede

maken mij te moede,

eindeloos gereutel

wie waar zijn keutel

heeft gelaten,

in het huis

of op de straten:

marteling van Twitter-nep

de koning gaat reeds op een step

en laat zijn vliegtuig achter

in de voorgaande eeuw,

ik geeuw me te pletter:

kan het wat netter

roepen de netten van geest:

het is nog geen tijd voor het beest

dat alles zal ontwarren:

het is nu slechts wat sarren.

 

De ontknoping komt later

als er wat meer water

langs het beeld is gespoeld,

waarvoor het land

-ooit- was bedoeld!

 

Leo Besouw

Blog 579 Hemelpoort (gedicht)

 

Versie 18-01-2018

Hemelpoort (gedicht)

 

Wie wordt aan de hemelpoort

vergevingsgezind berecht,

hij die goed was èn slecht,

die shit-countries ontzegde

het recht om aan te kloppen

bij zijn land, die hand

en tand gebruikte

om zijn eigen land

als een stabiele genius

te zetten naar zijn hand,

en zijn plaats als eerste

misschien liet sneuvelen

in het zand van

woestijnige begeerte,

“de Knop” per ongeluk

door een kapotte chip

in het systeem vereerte

en met te grote spoed

ter hemelpoort arriveerde?

 

Leo Besouw

Blog 578 Bubbel-foon (gedicht)

 

Versie 15-01-2018

Bubbel-foon (gedicht)

 

Heb jij het nummer

van mijn bubbel-foon,

ik was in diepe droom,

verloor mijn kroon

op 't netwerk van mijn droom

en zag hem liggen, loom

op de bodem van de vijver.

 

Bij die vijver voerde ik de eenden

met schroom en karige korstjes tot

een graspol mij vloerde.

 

Ik verloor mijn evenwicht

en heel het koor

van vrienden en familie

verdween in het gore

water, ik wou bellen,

éen, éen, twee,

maar nee, het zat er

niet meer in,

ik moest terug

naar het begin,

en ging met hark en laarzen

het water in, maar wat er ook

van restte: slechts bubbels

om mijn pech te pesten:

nu zat ik voorgoed in de nesten...

 

Leo Besouw

Blog 577 Stil is (gedicht)

 

Versie 11-01-2018

Stil is (gedcht)

 

Stil is

mijn wil,

ik gil

niet langer

als een verdoolde

zanger,

maar leg mijn stem

aan banden, op de rem,

en langs de randen

van krakeel bedek ik

mijn keel met het

fluweel van wijze

overdachte woorden

die nimmer scoorden

op het groot toneel.

 

Welk lot mijn deel

zal zijn laat ik vrij

aan wie ik deel

mijn geheim van wie

wij werkelijk zijn...

 

Leo Besouw

Blog 576 Wie plat (gedicht)

 

Versie 08-01-2018

Wie plat (gedicht)

 

Wie plat op z'n bek gaat:

die zich ongeoefend

op glad ijs begeeft;

die zijn ogen sluit

voor onwelgevallig nieuws;

die de gladheid

van de tong niet bemerkt;

die zich niet vergewist

van de valkuilen op zijn weg;

die zijn hoofd te ver

in de wolken steekt;

die zijn vriend in een

handomdraai als vijand ziet;

die overloopt van eigenwaan

maar anderen niet ziet staan

tenzij ze hem bevallen:

hij zal uitglijden

en -ten langen leste-

plat op zijn bek vallen.

 

Leo Besouw

Blog 575 Heropstanding (gedicht)

 

Versie 04-01-2018

Heropstanding (gedicht)

 

Heropstanding door een hologram

is trending: het geeft je dood

een wending,

wat en wie je ook was,

de hologram-techniek

komt je van pas.

 

Zo is André Hazes

weer opgestaan,

Michael Jackson, Elvis

en Whitney Houston

gingen hem voor

in het koor van herrezen sterren,

Tupac en Ol' Dirty Bastard

kwamen ook weer terug van verre;

zelfs dode maanreizigers

maken misschien weer een kans,

wellicht samen met Roy Orbison

op een dans in zijn “Dreams”,

wie weet tot ziens …

 

Leo Besouw

Blog 574 In 2018 (gedicht)

 

Versie 02-01-2018

In 2018 (gedicht)

 

In 2018 verlos ons

van de populisten,

de narcisten,

de leugenaars,

de kwaadsprekers,

de huichelaars,

de oplichters,

de brandstichters,

de dieven,

de moordenaars,

de oorlogszuchtigen,

de geldwolven,

de gluiperds,

de wraakzuchtigen,

de veinzers,

de draken,

de monsters.

 

Maar wie zal ons verlossen,

wie heeft ze (zo) geschapen?

 

Leo Besouw

 

(N.a.l.v. “Het kwaad aankijken”

de Volkskrant 30-12-2017,

Sir Edmund pagina 79)

 

Vermaak u dichterlijk in 2018

Copyright: (door)linken: toegestaan;

knippen en plakken: nee;

vermenigvuldigen: alléén met mijn toestemming.

Blog 640 24-08-2018

 

Geluk is broos (gedicht)

 

Geluk is broos,

soms is het net een doos

van Pandora: een roos

lijkt te gaan bloeien,

maar een doorn

van toorn kan het

ineens verzieken,

of een verdwijning

of zelfs moord

kan je leven verzieken,

of oorlog om bedrog

of ziekte uit het niets

kan je bedreigen.

 

Is er nog hoop waarop

we kunnen bouwen

en verder gaan

na het (be)rouwen?

 

Het is een durend

ongemak: dat wat

je hebt, geluk,

is ook een zwak,

en als het valt:

slechts rest een

nieuwe dag, waarvan

je misschien toch weer

iets hoopvols

maken mag.

 

Leo Besouw

Blog 573 28-12-2017

 

Kind op schoot (gedicht)

 

Kind op schoot:

het slaapt, nu is het klein,

maar “overmorgen” groot,

zijn ademhaling beweegt

zijn buikje: hij rust uit

in volledige overgave,

wat zal er gaan gebeuren

jaar in jaar uit?

 

Klein handje op jouw hand,

de andere op je pols;

zijn voetjes, waar

zullen ze treden

door gans 't land

en ver daarbuiten?

 

Zijn ogen gesloten,

maar dromend wellicht

over veilig spelen met de groten;

zijn oren wat zullen ze allemaal

gaan horen, zijn lippen:

wie zullen ze kussen,

wat zal zijn stem fluisteren

of roepen voor mogelijk vele oren?

 

Zo ademend, zo heel,

welk lot zal zijn zijn deel

van morgen en overmorgen,

lange jaren in 't verschiet;

hopen doen we op vreugde,

voorspoed, geluk, wie niet?

 

Leo Besouw

Blog 520 14-06-2017

 

Het geheim (gedicht)

 

Het geheim van de pijpen

is dat ze ten hemel reiken:

ze schreien al het verdriet,

maar bulderen ook

van de hoop die je niet ziet:

het orgel in de kerk

doet zijn werk

door hand en voet

van de mens,

maar verlangt te gaan

over de grens van

wat niet is te bevatten:

dood en nieuw leven,

weggaan en -geven,

voltooid verleden tijd

en groeiend heden,

dood of hoop

en de oproep

te geven

al wat er in je is

met verlangen naar

nieuw leven.

 

Leo Besouw

Blog 476 M'n (gedicht)

09-01-2017.

 

M'n (gedicht)

 

M'n ziel plakt aan mijn binnenste.

M'n mond krult zijn lippen

om niet langer te zwijgen.

M'n ogen zuigen begeerlijke beelden.

M'n voeten dragen een on-bestemming.

M'n oren horen sirenen en zuchten.

M'n armen zwaaien een welkom of afweer.

M'n geest is een onbekend beest.

M'n hart plakt zich vast aan m'n lief.

M'n knie buigt zicht teder.

 

M'n ziel knijpt zich weder

tot een telkens nieuw ik

in de maalstroom van

tijd en dingen die

goden steeds weer verzinnen

tot m'n licht wordt gedoofd...

 

Leo Besouw

 

 

Blog 370 04-01-2016:

 

Wat komt, wat is, wat was (gedicht)

 

Wat komt, wat is, wat was,

eens blijft slechts as,

maar desalniettemin

doe wel de was

en uw plas

op z'n tijd

mitsdien de eeuwigheid

u anders bij de benen grijpt

en trekt naar 't onder-

of boven-aardse.

 

Zucht, hijg en zweet,

alsof u niet beter weet,

want vandaag is uw opdracht:

maak er wat van

zolang het kan,

totdat de bodem van de beker

is bereikt en de

oneindigheid der schepping

in een grote, volle leegte

u ontstijgt.

 

Leo Besouw

 

Zie ook www.hetvrijevers.nl

 

 

Verwijzing

  • www.hetvrijevers.nl
  • www.schrijvenonline.nl
  • meldingen op LinkedIn en op twitter @LeoBesouw
  • www.uitgeverijaspekt.nl