" Waar het hart vol van is...begint... "

Gedichten-blogs


Copyright: (door)linken: toegestaan;

knippen en plakken: nee;

vermenigvuldigen: alléén met mijn toestemming.

Voor reactie's klik op onderstaande link:

"Mail to"


Beste lezers, (zie op de startpagina de spreiding over landen):

Kennelijk voorzie ik u/ jullie met gewaardeerde gedichten. Zou er mogelijk belangstelling zijn (t.z.t.) voor een bundel (onder de mogelijke titel: "Brandnetels en ander kruid(t)")? Klik op "mail to" als u/ je wilt reageren.



Blog 700 Versie 31-03-2019


Laat los (gedicht)


Laat los,

laat het anker vallen,

heb lak aan de wind,

laat de zon je omhelzen,

laat gisteren varen

en voor morgen

slechts een knop,

nog geen zorgen.


Kom tot je diepte,

val in de kloof

van het nu,

zonder angst voor morgen,

zonder wrok of verwijt

over gisteren, laat

het verleden voor

zichzelf zorgen,

sta in het nu,

ik geef u advies,

mijn devies, aan u...


Leo Besouw

    Blog 640  24-08-2018


Geluk is broos (gedicht)


Geluk is broos,

soms is het net een doos

van Pandora: een roos

lijkt te gaan bloeien,

maar een doorn

van toorn kan het

ineens verzieken,

of een verdwijning

of zelfs moord

kan je leven verzieken,

of oorlog om bedrog

of ziekte uit het niets

kan je bedreigen.


Is er nog hoop waarop

we kunnen bouwen

en verder gaan

na het (be)rouwen?


Het is een durend

ongemak: dat wat

je hebt, geluk,

is ook een zwak,

en als het valt:

slechts rest een

nieuwe dag, waarvan

je misschien toch weer

iets hoopvols

maken mag.


Leo Besouw

Blog 573 28-12-2017


Kind op schoot (gedicht)


Kind op schoot:

het slaapt, nu is het klein,

maar “overmorgen” groot,

zijn ademhaling beweegt

zijn buikje: hij rust uit

in volledige overgave,

wat zal er gaan gebeuren

jaar in jaar uit?


Klein handje op jouw hand,

de andere op je pols;

zijn voetjes, waar

zullen ze treden

door gans 't land

en ver daarbuiten?


Zijn ogen gesloten,

maar dromend wellicht

over veilig spelen met de groten;

zijn oren wat zullen ze allemaal

gaan horen, zijn lippen:

wie zullen ze kussen,

wat zal zijn stem fluisteren

of roepen voor mogelijk vele oren?


Zo ademend, zo heel,

welk lot zal zijn zijn deel

van morgen en overmorgen,

lange jaren in 't verschiet;

hopen doen we op vreugde,

voorspoed, geluk, wie niet?


Leo Besouw

Blog 520 14-06-2017


Het geheim (gedicht)


Het geheim van de pijpen

is dat ze ten hemel reiken:

ze schreien al het verdriet,

maar bulderen ook

van de hoop die je niet ziet:

het orgel in de kerk

doet zijn werk

door hand en voet

van de mens,

maar verlangt te gaan

over de grens van

wat niet is te bevatten:

dood en nieuw leven,

weggaan en -geven,

voltooid verleden tijd

en groeiend heden,

dood of hoop

en de oproep

te geven

al wat er in je is

met verlangen naar

nieuw leven.


Leo Besouw

Blog 476 M'n (gedicht)

09-01-2017. 


M'n (gedicht)


M'n ziel plakt aan mijn binnenste.

M'n mond krult zijn lippen

om niet langer te zwijgen.

M'n ogen zuigen begeerlijke beelden.

M'n voeten dragen een on-bestemming.

M'n oren horen sirenen en zuchten.

M'n armen zwaaien een welkom of afweer.

M'n geest is een onbekend beest.

M'n hart plakt zich vast aan m'n lief.

M'n knie buigt zicht teder.


M'n ziel knijpt zich weder

tot een telkens nieuw ik

in de maalstroom van

tijd en dingen die

goden steeds weer verzinnen

tot m'n licht wordt gedoofd...


Leo Besouw



Blog 370 04-01-2016:


Wat komt, wat is, wat was (gedicht)


Wat komt, wat is, wat was,

eens blijft slechts as,

maar desalniettemin

doe wel de was

en uw plas

op z'n tijd

mitsdien de eeuwigheid

u anders bij de benen grijpt

en trekt naar  't onder-

of boven-aardse.


Zucht, hijg en zweet,

alsof u niet beter weet,

want vandaag is uw opdracht:

maak er wat van

zolang het kan,

totdat de bodem van de beker

is bereikt en de

oneindigheid der schepping

in een grote, volle leegte

u ontstijgt.


Leo Besouw


Zie ook www.hetvrijevers.nl



Verwijzing

  • www.hetvrijevers.nl
  • www.schrijvenonline.nl
  • meldingen op LinkedIn  en op twitter @LeoBesouw
  • www.uitgeverijaspekt.nlN.B wel even doorschrollen!

Vermaak u dichterlijk in 2019

 

 

 De gedichten staan in weergave op sommige telefoons met de laatste bijdrage onderaan!(2019)!  Nu in nieuwe (vertrouwde) lay out); de vorige laadde te langzaam op tablets en telefoons. Voorlaatste weergave (enigszins) hersteld (lager dan 728).





Blog 771 Versie 04-12-2019

 

Wie wiegde (gedicht)

 

Wie wiegde jouw wieg,

wiens ogen keken je aan,

nog klein en rein als je was,

wie droeg je op handen,

wie droogde je luier,

wie deed er jouw was?

 

Waar stond die wieg

en kon je ermee weg,

waar leerde je lopen,

wie geleidde je

langs de heg,

wie leerde je taal

en misschien ook zingen,

wat deden de handen

die jou omringden?

 

Hoe kwam het zo ver

dat je uit kon vliegen

uit het nest van

die van je hielden,

lieten ze je geoefend

gaan in het volle leven,

kon je het aan en ben

je nu voldaan met je

voltooiing als mens?

 

Wie legt jouw leven

langs een meetlat,

wie schrijft  jouw

memoires over het

zilte nat waarin je

leerde zwemmen

en zegt dan:

dat was dat?

 

Leo Besouw







Blog 770 Versie 01-12-2019

 

Wachtkamer in apotheek

 

“Ik heb het niet.”

“Wat?”

“Kanker dus,

gelukkig niet.”

“Maar je hoofd?”

“Nee, daar kom

ik niet vanaf.”

 

Volgende!

 

Blikken op oneindig.

 

Tekort tijd

om nog één keer

samen te zingen?

 

Volgende!

 

 

Leo Besouw







Blog 769 Versie 27-11-2019

 

In een alkoof (gedicht)

 

In een alkoof

werd geboren

een “groot” filosoof:

hij kruimelde

wat taal bij elkaar,

rookte een enkele sigaar

en stak zijn licht op

bij het internet

en kwam uit het slop.

 

Nu wordt hij

“veel” gelezen

denkt hij zelf,

want in meer

dan elf landen

delft men zijn

taalkundig braaksel

en lezen zijn

gedichten als een mirakel.

 

Denkt hij, maar vroeg

of laat ontwaakt hij

uit zijn droom: vergetelheid

is slechts wat rest

en uit is zijn droom…

 

Leo Besouw







Blog 768 Versie 24-11-2019

 

Zoals alles (gedicht)

 

Zoals alles

wat omhoog gaat

eens omlaag gaat,

zoals de zon opkomt

en zich legt ter ruste,

zoals de zee zich

hoog verheft bij vloed

en zich bij eb

vernedert voelt met

diepte, zoals de berg

zich verheft en eens

het dal het meest weegt,

en diep meer zegt

dan toe ie boven bleef,

zoals de grond

zijn stevigheid eens gaf,

maar bij een beving

het begaf en wegzeeg,

zo is ’s mensen lot,

eens hevig groots en

later weer een

karikatuur: wat zot,

zo leeg en bot…

 

Leo Besouw






Blog 767 Versie 20-11-2019

 

Op weg (gedicht)

 

Op weg naar

het honderd kilometer-

bord, knort het varken

rustig verder, laat de koe

met gemak zijn plas

en poep, en klinkt

de roep van de boer:

draai ons asjeblieft

geen loer, met al

dat gedoe over stikstof:

ik word het moe

al dat geouwehoer

over natuur doet me

geen moer, want mijn

beroep is als het wezen

moet: mijn liefde

voor het dier doet

alle Nederlanders zo

ontzettend veel plezier

dat die honderd

kilometer iemand

ook maar een zier

kan schelen: uit onze

kelen en trekkers komt

genoeg geraas op vele

plekken en wie-o-wie

zal ons dat beletten?

 

Leo Besouw







Blog 766 Versie 16-11-2019

 

Communicatie (gedicht)

 

Met communicatie

staat of valt

iedere relatie.

 

Draai de eerlijkheid

om de kop,

vroeg of laat

hang je zelf in de strop.

 

Of het Orbán

is of Bolsonaro,

Trump of Johnson

of een of ander trio,

is misleiding je weg:

je eindigt tenslotte

in een put van het

riool bij ander vitriool.

 

Je zij dus gewaarschuwd:

is leugen je weg,

leidend tot miscommunicatie,

dan verlies je het

fundament waarop

relatie is geënt,

en kom je noodlottig

aan je end…

 

Leo Besouw






Blog 765 Versie 13-11-2019

 

Om kort te gaan (gedicht)

 

Om kort te gaan:

de Brexit is wat korter

bij de maan-

dag waarop het Britse pond

zal vallen en de

hedgefondsen kunnen knallen

met slim “verdiend” geld.

 

Want vroeg ponden verkocht

voor besmuikte dollars,

zijn die ponden op

het moment van levering

op te kopen uit de vrije val

en contractueel te voldoen.

 

Zo zijn de al ontvangen

dollars rijkdom voor

het “short gaan”,

die de poenpot

van de verkoper

rijkelijk vulde…

 

Leo Besouw

 

P.S. zie voor nadere info:

De Volkskrant 02-11-2019

Pag. 16: Miljarden (ponden)

gaan in rook op…







Blog 764 Versie 10-11-2019

 

Lévi (gedicht)

 

Lévi sprong zachtzinnig

uit de band

en werd bekend

in heel het land.

 

In De Wereld Draait Door

fluisterde Özcan hem

nog wat bij/ in ’t oor

en het gehoor

stond perplex

van deze man,

die rechtstreeks

uit de armoede kwam.

 

Zijn gedichten bleken

zo rijk, dat ik me zelf

te kijk gezet voelde

en mijn dichtersbloed

even stil bleef staan.

 

Maar de volgende

ochtend begon het

al bij het ontbijt

te jeuken en schreef

mijn hand en loflied

voor deze -inmiddels-

heer van stand

in dichtersland!

 

Leo Besouw

 

P.S. met dank aan Lévi Weemoedt.






Blog 763 Versie 07-11-2019

 

Trump en zijn kruis (gedicht)

 

Trump heeft het

zwaar met zijn kruis:

het Witte Huis heeft

daartoe Paula White

aangesteld, zo meldt

het nrc.

 

Vorige week was White

met andere christelijke

leiders er aan het bidden,

te midden van de zorgen

die de president omringen.

 

Zo gingen zij promoten

het z.g. welvaartsevangelie

voor de Amerikaanse

zeloten om onverdroten

heil af te smeken

en donaties te vragen,

waarna God de gevers

zal belonen.

 

“Nee zeggen tegen Trump”

is volgens White  “net

zoiets als nee zeggen

tegen God”. Ik vraag me

nochtans af in welke grot

ik dekking moet zoeken

tegen dit gebod…

 

Leo Besouw

 

P.S. : n.a.l.v. artikel “Evangelist…”

in nrc next pag. 13, 06-11--2019







Blog 762 Versie 03-11-2019

 

Dick (gedicht)

 

Dick, dicker, het dickst.

Big, bigger, the biggest.

Leugenachtig, leugenachtiger, het leugenachtigst.

Gezwollen, gezwollener, het gezwollenst.

Dwaas, dwazer, het dwaast.

Raar, raarder, het raarst.

Zwaard, zwaarder, het zwaardst.

Drek, drekker, het drekst.

Gek, gekker, het gekst.

 

W.v.t.t.k.; N.o.t.k. …

 

Leo Besouw







Blog 761 Versie 30-10-2019

 

Wie niet weet (gedicht)

 

Wie niet weet

van de hoed en de rand

raakt wal noch kant

en duwt zijn land

in drijfzand.

 

Wie maar speelt

dat ie ’t beter weet

draagt bij aan

ontwrichting en meer

dan boerenleed.

 

Wie zichzelf onwrikbaar

wijs acht is al verdacht

voor ie ’t zelf weet,

terwijl het lot

hem stilletjes

van binnenuit aanvreet.

 

Zo stemmen kolossen

van waarheden

de wetten vast

van Perzen en Meden…

 

Leo Besouw







Blog 760 Versie 26-10-2019

 

De laatste (gedicht)

 

De laatste zonnebloem

kijkt me aan

door het zij-raam;

straks gaat hij

met wortel en tak

in de biobak.

 

Treurend om

de voorbije zomer

knip ik hem

in stukken, mijn

spieren worden lomer,

mijn dromen vloeien uit:

wat was het begin,

zo klein, één zaadje

in de moeder

die alle leven geeft.

 

Je beeft bij de aanblik

van de lengte en tegelijk

de kortheid van al

wat leeft…


Leo Besouw





Blog 759 Versie 23-10-2019

 

Boris (gedicht)

 

Boris boksbal

bokste er op los

voor de eenendertigste

zou de EU de klos krijgen,

en zou hij  z’n tegenstanders

aan z’n degen rijgen.

 

Maar o wee, die Noordzee,

die is zo smal, dat zelfs

een lekke tunnel

een hindernis kan vormen

voor zijn geklungel.

 

Wie weet raad

voor zijn daad

van onverwacht triomf:

boksen tot ie erbij neervalt,

of naar adem happend

een flinke plons,

in die vermaledijde Noordzee

of misschien iets anders kroms?

 

Leo Besouw






Blog 758 Versie 19-10-2019

 

De vinger (gedicht)

 

De vinger van Pelosi

dreef tot heftige emotie

bij de President:

niet erg in zijn element,

laat staan in zijn Beast,

vloekte hij haar

de vergadering uit.

 

Dit gebeuren in geuren

en kleuren in de media,

deed Pelosi niet zeuren,

maar bidden dat

de zwakke plek

in hun midden

zou worden bijgestaan

door goddelijke interventie.

 

Zo zou President’s

competentie wat

worden opgehemeld

en zouden zijn intenties met

onze aardbol wat beter

kunnen oplichten

onder hemelse fluoricentie…

 

Leo Besouw






Blog 757 Versie 16-10-2019

 

Ik kus de boer (gedicht)

 

Ik kus de boer die

kiespijn heeft niet,

je weet niet wat

hij doet met zijn riek,

of bij het ochtendgloren

met zijn reusachtige

tractoren, om de orde

op mijn snelweg te

verstoren en zo de

anti-stikstof-fans

te ringeloren.

 

Nee, ik scheur graag

honderddertig als

ik haast heb, want

ik wil fertig -op tijd-

klaar zijn met mijn

bouw-klus anders dreigt

de een of andere doctorandus

met een schadeclaim.

 

Naar ik verneem zijn er

zo meer belangengroepen

die naar elkaar zo gaarne

boe-roepen, en graag

de ander de koe

uit de sloot willen roepen…

 

Leo Besouw







Blog 756 Versie 12-10-2019

 

Onmetelijke wijsheid (gedicht)

 

“Onmetelijke wijsheid”

was een begrip uit de tijd

dat de Bijbel nog

groots leefde in

de harten en hoofden

van velen die

erin geloofden.

 

Nu, in het Twitter-

tijdperk, nu kerk

en God wat zijn

verbleekt is er een vos

die nieuwe passie preekt

en voluit gaat voor

eigen wijsheid en daarvan

spreekt als “onmetelijk”,

en dat steekt.

 

Nu is alleen de vraag

of hij ook nog weet

dat de weg naar de hemel

smal is, en die naar

de hel onmetelijk breed.

 

Leo Besouw

 

P.S. zie ook de Volkskrant

08-10-2019, pag. 1:

“Trump wekt woede…”,

laatste alinea.






Blog 755 Versie 09-10-2019

 

De dood (gedicht)

 

De dood zegt niets,

het is voorbij,

het wij dat eeuwig leek,

maar nu: de grond

daarvoor is weg,

je verloor je kameraad

en deelgenoot in ’t leven,

ook al weet je (later)

het was maar even,

als een druppel aan het dak,

je deelgenoot belandde

met een smak

in ’t onbegrijpelijke eind

van wat eens was,

een ongemerkt verbond

dat stilletjes stond

voor een leven samen,

totdat een onvatbaar noodlot

leidde tot een nieuw

en grenzeloos “amen”.

 

Leo Besouw






Blog 754 Versie 06-10-2019

 

Verraadt de koning niet (gedicht)

 

Verraadt de koning niet,

want je krijgt voor straf

een permanente glimlach

op je gezicht gekerfd:

dat hebben we geërfd

zoals Gwynplane overkwam

in “L’Homme qui rit”,

al is het lang geleden

dat die roman uitkwam.

 

Dan nu de Joker (film):

een diabolische onruststoker:

een eenzame, narcistische

en getraumatiseerde man

slikt zeven soorten medicijnen

tegen zijn geestelijke problemen,

glijdt af en wordt totaal maf.

 

Zijn er nu gelijkenissen

met de wereld van nu,

of is het slechts gissen

wat de maker heeft bedoeld,

is het (deels) op het nu gestoeld?

 

Misschien is de kloof

tussen film en het nu

minder groot dan u

wellicht wel denkt:

een (gestoorde) loner

voelt zich mateloos gekrenkt

door een “elite”, komt

dat ons niet ergens voor

als net ietsje té bekend?

 

Leo Besouw

 

P.S. Mede geïnspireerd

door “Verknipt voor de rol”

in de Volkskrant 03-10-2019,

pag. V4 – V7.






Blog 753 Versie 03-10-2019

 

De aarde (gedicht)

 

De aarde bevìng mij:

bévingen, stormen

tyfoons, te veel

en te weinig water,

te warm en te koud,

te jong? en te oud?

 

Wat is dat voor planning

van een Schepper,

of ie Ie nog in de

gewenning en is dus

Zijn 7-dagen-klus

nog steeds niet af?

 

Misschien is alleen

Zijn zon een beetje af,

er zit tenminste

regelmaat in dag en nacht,

maar in de donkere uren

vraag ik me (soms) af:

waarom zoveel mensen

het soms moeten bezuren

in een schepping

die verre staat van af…

 

Leo Besouw






Blog 752 Versie 29-09-2019

 

Thomas Cook (gedicht)

 

Thomas Cook

en Boris Crook

doen nu een onderzoek

hoe het nou moet

na het faillissement

van hun tent.

 

Na de té grote broek

die ze hadden

geboekt, bleef nu,

diep bedroefd, slechts

een restant van het

gezwollen sentiment.

 

De overvloed aan grote

woorden verschrompelde

tot stotterend gehakkel;

het volk zat nu met de

gebakken peren in hun maag,

en zoals Dirk-Jan van Baar

al had voorspeld:

Great Britain was nu uitgeteld;

wordt vervolgd,

zo zij gemeld…

 

Leo Besouw

 

P.S. Voor Dirk-Jan van Baar:

zie de Volkskrant 25-09-2019,

pag. 21.






Blog 751 Versie 26-09-2019

 

Blackface (gedicht)

 

Blackface kan niet

meer, het doet erg

zeer, ook al is het

niet zo bedoeld,

het stoelt teveel

op stereotypen die

minderwaardigheids-

gevoelens opriepen.

 

Zo heeft Trudeau

spijt van zijn (te)

lichtvaardige schooltijd,

toen hij zich uitmonsterde

als Harrry Belafonte,

en ook zijn persoonlijke

versie van Aladin

(de zwarte) oogstte

nu tegenzin, schadelijk

voor kiezersgewin.

 

Zo moeten (thans)

de blackface-artiesten

in de kast, want wit

blijft wit, zoals damast:

witwassen dus die

verzwarte of verbruinde

koppen, afnokken met

stereotypen en niet meer

piepen…

 

Leo Besouw

 

P.S. zie ook de Volkskrant

23-09-2019, pag. 7.






Blog 750 Versie 23-09-2019

 

Als die wolk (gedicht)

 

Als die wolk

nu eens oplazert,

dan heb ik weer

vrij spel met de zon

en mijn boek van Oek,

dan kan ik lekker

chillen en gillen

als het moet.

 

“Zwarte schuur”

heet het boek van Oek,

het sprak me aan,

meteen, omdat ik zelf

ben geboren naast

een zwart geteerde boet.

 

Wie zou ik zijn geweest

als ik in die roman

zou hebben geleefd,

wat had het lot beslist

als ik naast die kist-

en in die boet mijn

eerste bedje had

gevonden, was ik dan

door die schrijver

als personage verslonden?

 

Leo Besouw






Blog 749 Versie 20-09-2019

 

Radio Oranje (gedicht)

 

Radio Oranje

als Onze Lieve Heer

op zolder,

was dat geen kolder?

 

Nee, dat was meer

dan dodelijke ernst,

toen de waarheid

door een dictatuur

ons ontnomen werd

door zuur racisme,

eigenwaan van ‘t

“Herrenvolk”, toen slechts

één man met zijn dolk

van leugens en loze

beloften ons land

verschoftte en kerken

volliepen als schuil-

plaatsen voor mannen

en vrouwen die niet

alleen de heer zochten,

maar als Oranje-getrouwen,

verbonden onder dreiging,

via Radio Oranje

ons land, eens bevrijd,

weer wilden opbouwen.

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie “Radio Oranje”

op de “zolder” van

het Amsterdam Museum.





Blog 748 Versie 18-09-2019

 

Doodgaan (gedicht)

 

Doodgaan kan altijd

nog: je loopt

met je ziel

onder je arm,

niemand wil hem

kopen.

 

De bomen hebben

het in hun kruin,

maar jouw kop

is leeg als

een gebroken kerstbal.

 

Ik lig  nu en aanbid

de zon, dan maar,

hij schijnt op mij:

de ballen worden

warm en troosten

mijn bodemloze kop…

 

Leo Besouw






Blog 747 Versie 14-09-2019

 

Mensen (gedicht)

 

Mensen hou elkaar

toch (even) vast,

zie ze lopen in ’t groen

van plantsoen en liefde,

zouden jullie dat ook

niet (willen) doen,

die stoute schoen

even passen, geen ruimte

tussen belendende jassen,

zomaar even voelen

hoe het is te leven

met warmte en nabijheid,

ook al duurt ‘t

soms maar even…

 

Leo Besouw







Blog 746 Versie 15-09-2019

 

Indommelen (gedicht)

 

Nu kunnen we

indommelen, laat de

Britten maar stommelen

met hun rariteitenkabinet:

het is even uit

met de pret:

de man van “order, order”

hangt zijn pet

al aan de wilgen,

de Queen valt in slaap

op haar troon

en “de zoon van het volk”

oogt slechts hoon

als kostschooljongen

uit Eton: dat is

niet meer bon ton.

 

Wie weet verlaat hij

snel zijn upper class

met zijn gemaakte

volkse inzet, en wordt

al ras zijn beeld als held

des volks geplet…

 

Leo Besouw

 

P.S. zie ook “Een ophitser…”,

artikel van Ian Buruma

in nrc, 08-09-2019,

Opinie en Debat, p. 09.





Blog 745 Versie 07-09-2019



Centrifugale kracht (gedicht)

 

Centrifugale kracht

en koorddansen

vergroten de kansen

op vrede niet:

Trump speelt

de Zwarte Piet

naar Rouhani,

maar die heeft geen weet

van de branie

en bedoeling van Trump:

die danst op een koord

totdat ie zelf

in de geschiedenis

wordt gedumpt…

 

Leo Besouw





Blog 744 Versie 04-09-2019

 

Kom vlinder (gedicht)

 

Kom vlinder,

ik hinder je niet

bij je zoektocht

naar honing:

spreid je vleugels,

vier je teugels

en laat je neer

op de blauwe bloem

die vol is van honing.

 

Ter bekroning kleur

je je vleugels met

witte stippen en omlijn

je ze met oranje slippen

en dans je voor me

zolang je kan: jouw

droom brengt me

in de ban…

 

Leo Besouw







Blog 743 Versie 31-08-2019

 

Hij verliest (gedicht)

 

Hij verliest zijn veren,

maar niet zijn streken:

die vogel heeft het

goed bekeken:

zijn vriendjes op de

juiste plek gezet:

zo staat hij nooit

voor onbekwame gek;

zijn kop rechtop,

ten teken van verzet

tegen ieder die

hem iets belet.

 

Zo vliegt hij voort

langs ’t koord

van de geschiedenis,

en houdt hij vol:

“met mij is echt niets mis”…

 

Leo Besouw





Blog 742 Versie 27-08-2019

 

Ik ben (gedicht)

 

Ik ben Napoleon (niet):

de beurskoersen zullen

stijgen tot ongekende

hoogten, de dollar

zal stijgen tot in

de hemel, de Chinezen

zullen worden opgevangen

in een reservaat,

uit achting voor

de zwakkeren.

 

Mijn leven zal

onbegrensd worden

geëerd als redder

van mijn volk, een

gouden kalf zal

het vrijheidsbeeld

vervangen, de zon

zal nooit meer

ondergaan in mijn rijk

waarin ieder in weelde

zal zijn gevangen,

en niemand en ook

niemand zal mij nog

kunnen stangen!

 

w.g. Xx


Leo Besouw






Blog 741 Versie 24-08-2019

 

Kijk (gedicht)

 

Kijk naar die

zonnebloemen die

hun kop richten

naar de zon,

hun blad als vleugels

van de tijd

die zomer heet

en zachtjes voorbijglijdt…

 

Leo Besouw






Blog 740 Versie 20-08-2019


De Dode Zee (gedicht)

 

De Dode Zee

zakt met de wereld

van consumptie mee:

het water zakt er

per jaar een meter

door “damming

the Jordan River”.

 

Het Gronings gas

levert ook daling,

al is ’t niet zo sterk:

ook dat is ’t werk

van mensenhand

in “consumptieland”.

 

Wat valt er nog meer

te vertellen over

de ecologische voetafdruk

waarmee de aarde

wordt uitgeput

door bevolkingsdruk

en steeds grotere

“behoeften”, die vooral

de uitvinders daarvan

hun zakken spekken

als gewiekst geboefte?

 

Leo Besouw






Blog 739 Versie 16-08-2019

 

Stropoppen (gedicht)

 

Stropoppen van het

Amerikaans Congres

mogen alleen als

strooppotten functioneren

als het aan de president

ligt, zo valt uit het

bericht in de krant

van zestien augustus

op te maken: meer

smaken zijn kennelijk

niet toegestaan, gezien

zijn vermaan aan

de Israëlische premier:

die ging er vlot in mee

en ontzegde twee

congresleden de toegang

tot het soms genoemde

“Heiig Land” en veegde

ander advies in de mand.

 

Zo voorkwam die premier

“tekenen van grote zwakte”

en zwaaide met de wind

van Trump mee.

 

Hoe leger het hoofd

en hoe lamlendiger de

principes, hoe misselijker

het gedraai van

sommigen aan de top

van schimmige elites…

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie de Volkskrant

16-08-2019, pagina 4,

“Politici VS geweigerd…”





Blog 738 Versie 14-08-2019

 

Gemeen (gedicht)

 

Gemeen kneep hij

één oogje dicht,

als ze voor hem

zouden knielen

en zijn hielen

zachtjes zouden likken

na het lucratieve

handelsakkoord wat hij

ze voorstelde,

na gedwongen knikken

voor zijn dreiging

ze anders helemaal

te laten stikken…

 

Leo Besouw





Blog 737 Versie 10-08-2019

 

Spelen (gedicht)

 

Spelen met het mes

op tafel

is voor die

met een grote wafel;

als met poker,

wie krijgt de joker,

wie bijt

in het stof,

wie krijgt de eerste

en wie de laatste mep,

wie keert terug

naar ’t thuisfront

met onvoorstelbaar leed,

of met leed,

voorzien van lof…

 

Leo Besouw







Blog 736 Versie 06-08-2019

 

De boeggolf (gedicht)

 

De boeggolf

komt ná het schip;

het woord van de dominee

weerkaatst op jouw lip;

na de flits

komt het gedonder;

na het vuil

wordt je ongezonder.

 

Zo leek 8chan

oorspronkelijk

een vrij begin,

maar na een vloek

als een inktvlek

verwerd het tot een duivel,

die verbonden met

en gedrenkt in

(soms) dodelijke waanzin…

 

Leo Besouw


P.S. Zie de Volkskrant

05-08-19 “Online broeinest…”







Blog 735 Versie 03-08-2019

 

Gooi uw beeld (gedicht)

 

Gooi uw beeld

van de Melkweg

weg, hij is niet plat,

maar aan de

uiteinden flink afgebogen,

zo blijkt uit

nieuwe studie:

spiraalvormige armen

heeft ie en de

randen trekken scheef.

 

De wetenschappers

zijn weer op dreef

met hun telescopen

en hopen dat hun Gaia

in drie jaar met een

3-D kaart nog eens

1,7 miljard sterren

zal weergeven zonder weerga.

 

Leo Besouw


Bron: NOS-nieuws 13:32, 02-08-2019






Blog 734 Versie 30-07-2019

 

Eerst (gedicht)

 

Eerst trekt ie

naar links,

dan trekt ie

naar rechts,

die wolk,

straks balt ie

misschien tot

onweer en barst ie

los in geflits en geknal,

met plenzen

van regen en spijt

dat ie ooit in de tijd

zo’n vriendelijke wolk

leek, waar wel wat

mee was te beginnen,

maar eenmaal

los van het volk,

zich buiten zinnen

kon laten gaan als een

futuristische explosieve

waan van de maan…


Leo Besouw







Blog 733 Versie 27-07-2019

 

De bomen (gedicht)

 

De bomen

waaien de winden,

de winden waaieren

de gedachten

in het brein.

 

De bladeren tekenen

zich af tegen

lichte nachten,

het bewustzijn

verruimd tot wie

wij als mens

in deze  zwoele

zomernachten

blijvend zouden

willen zijn…

 

Leo Besouw






Blog 732 Versie 23-07-2019

 

Wat is (gedicht)

 

Wat is

waarheid

als

“wanklanken”

van

overheidswege

geweerd

worden en

bijvoorbeeld

Oeigoeren

geweigerd

worden hun

eigen wortels

te laten

spreken?

 

Leo Besouw








Blog 731 Versie 20-07-2019

 

Wees tevreden (gedicht)

 

Wees tevreden

met je bestaan,

hier beneden,

laat je niet bekoren

door engelenkoren,

want het bestaan

aan gene zijde

is ongewis: geen

die ervan teruggekomen is

en ons kon vertellen

van de vreugden

die werden beloofd

als je voldoende

in de Heere had geloofd…

 

Leo Besouw






Blog 730 Versie 17-07-2019

 

Ik heb de pest (gedicht)

 

Ik heb de pest

aan wrok om

een lek in een

oude sok

als K. Darroch

oogstte over de Iran-deal

in het Verre Oosten.

 

De heer T. torpedeerde

hem en sloeg een gat

in twaalf jaren

diplomatie, en zie

de gevolgen: tankers

over de knie van

geïrriteerden, wie

dat dan ook zijn.

 

Welk konijn komt er

straks uit de hoed

van de man die

 -o zo graag- stoer doet?

 

Leo Besouw






Blog 729 Versie 14-07-2019

 

Hoeveel (gedicht)

 

Hoeveel haren

telt een zak,

hoeveel streken

kent een kat,

hoeveel tanden

heeft een lui paard,

hoeveel tonnen

heeft een mega,

hoeveel uranium

heeft een bom,

van hoeveel straling

wordt je krom,

hoeveel leugens

gaan er in een doofpot,

met hoeveel sloten

is een staatsgeheim

op slot?

 

Wie het weet

mag mij mailen;

‘k weet alleen niet

of het de wereld

iets kan schelen…

 

Leo Besouw






Blog 728 Versie 10-07-2019

 

Kerst-droom (gedicht)

 

Met Kerst

hebben we:

de oorlog gewonnen,

de brexit overwonnen,

de vluchtelingen

hebben hun stal,

de zieken zijn

genezen, de doden

zijn herrezen,

er zal geen smart

meer zijn, de vrede

breekt los, de leugen

verdwijnt in het ravijn.

 

Allen zullen we

voor eeuwig gelukkig zijn…

 

Leo Besouw