Gedichten-blogs


" Waar het hart vol van is...begint... "

Scrol even door en je vindt

het nieuwste gedicht........

...

Vermaak u dichterlijk in 2020

Copyright: (door)linken: toegestaan;

knippen en plakken: nee;

vermenigvuldigen: alléén met mijn toestemming.

Voor reactie's klik op onderstaande link:

"Mail to"


Beste lezers, (zie op de startpagina de spreiding over landen):

Kennelijk voorzie ik u/ jullie met gewaardeerde gedichten. Zou er mogelijk belangstelling zijn (t.z.t.) voor een bundel (onder de mogelijke titel: "Brandnetels en ander kruid(t)")? Klik op "mail to" als u/ je wilt reageren.



Blog 811 Versie 18-04-2020

 

Het tumult (gedicht)

 

Het tumult

van berichten

kan ons doen zwichten

voor vergezichten;

door de gesel van corona

staat onze fantasie

onder druk over een

toekomst zonder dat

vervloekte juk waar

wij nu onder zuchten.

 

Eens komt weer het

verhaal van de mens

die het virus overwon

en de niet te vertragen

zon die met zijn gloed

onze sores omleidde

tot nieuwe moed en

een nieuwe wereld

die zich ontspon.

 

Leo Besouw



Blog 700 Versie 31-03-2019


Laat los (gedicht)


Laat los,

laat het anker vallen,

heb lak aan de wind,

laat de zon je omhelzen,

laat gisteren varen

en voor morgen

slechts een knop,

nog geen zorgen.


Kom tot je diepte,

val in de kloof

van het nu,

zonder angst voor morgen,

zonder wrok of verwijt

over gisteren, laat

het verleden voor

zichzelf zorgen,

sta in het nu,

ik geef u advies,

mijn devies, aan u...


Leo Besouw

    Blog 640  24-08-2018


Geluk is broos (gedicht)


Geluk is broos,

soms is het net een doos

van Pandora: een roos

lijkt te gaan bloeien,

maar een doorn

van toorn kan het

ineens verzieken,

of een verdwijning

of zelfs moord

kan je leven verzieken,

of oorlog om bedrog

of ziekte uit het niets

kan je bedreigen.


Is er nog hoop waarop

we kunnen bouwen

en verder gaan

na het (be)rouwen?


Het is een durend

ongemak: dat wat

je hebt, geluk,

is ook een zwak,

en als het valt:

slechts rest een

nieuwe dag, waarvan

je misschien toch weer

iets hoopvols

maken mag.


Leo Besouw

Blog 573 28-12-2017


Kind op schoot (gedicht)


Kind op schoot:

het slaapt, nu is het klein,

maar “overmorgen” groot,

zijn ademhaling beweegt

zijn buikje: hij rust uit

in volledige overgave,

wat zal er gaan gebeuren

jaar in jaar uit?


Klein handje op jouw hand,

de andere op je pols;

zijn voetjes, waar

zullen ze treden

door gans 't land

en ver daarbuiten?


Zijn ogen gesloten,

maar dromend wellicht

over veilig spelen met de groten;

zijn oren wat zullen ze allemaal

gaan horen, zijn lippen:

wie zullen ze kussen,

wat zal zijn stem fluisteren

of roepen voor mogelijk vele oren?


Zo ademend, zo heel,

welk lot zal zijn zijn deel

van morgen en overmorgen,

lange jaren in 't verschiet;

hopen doen we op vreugde,

voorspoed, geluk, wie niet?


Leo Besouw

Blog 520 14-06-2017


Het geheim (gedicht)


Het geheim van de pijpen

is dat ze ten hemel reiken:

ze schreien al het verdriet,

maar bulderen ook

van de hoop die je niet ziet:

het orgel in de kerk

doet zijn werk

door hand en voet

van de mens,

maar verlangt te gaan

over de grens van

wat niet is te bevatten:

dood en nieuw leven,

weggaan en -geven,

voltooid verleden tijd

en groeiend heden,

dood of hoop

en de oproep

te geven

al wat er in je is

met verlangen naar

nieuw leven.


Leo Besouw

Blog 476 M'n (gedicht)

09-01-2017. 


M'n (gedicht)


M'n ziel plakt aan mijn binnenste.

M'n mond krult zijn lippen

om niet langer te zwijgen.

M'n ogen zuigen begeerlijke beelden.

M'n voeten dragen een on-bestemming.

M'n oren horen sirenen en zuchten.

M'n armen zwaaien een welkom of afweer.

M'n geest is een onbekend beest.

M'n hart plakt zich vast aan m'n lief.

M'n knie buigt zicht teder.


M'n ziel knijpt zich weder

tot een telkens nieuw ik

in de maalstroom van

tijd en dingen die

goden steeds weer verzinnen

tot m'n licht wordt gedoofd...


Leo Besouw



Blog 370 04-01-2016:


Wat komt, wat is, wat was (gedicht)


Wat komt, wat is, wat was,

eens blijft slechts as,

maar desalniettemin

doe wel de was

en uw plas

op z'n tijd

mitsdien de eeuwigheid

u anders bij de benen grijpt

en trekt naar  't onder-

of boven-aardse.


Zucht, hijg en zweet,

alsof u niet beter weet,

want vandaag is uw opdracht:

maak er wat van

zolang het kan,

totdat de bodem van de beker

is bereikt en de

oneindigheid der schepping

in een grote, volle leegte

u ontstijgt.


Leo Besouw


Zie ook www.hetvrijevers.nl



Verwijzing






Blog 825 versie 04-06-2020

 

Ieder land (gedicht)

 

Ieder land

zijn eigen “plein

van hemelse vrede”;

ieder land

zijn eigen (rode

of zwarte) boek(je)

om mee te zwaaien.

 

Wat vloek je nou:

de burger in de kou?

Nee, ieder in de rij

met of zonder leger

of tanks gedwongen,

je bent erbij:

wie de macht heeft

bepaalt, altijd is het

de burger die betaalt…

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie evt. ook

de Volkskrant 03-06-2020,

pag. 6: “Trump dreigt met

het leger, met de bijbel

in zijn hand”.







Blog 824 Versie 01-06-2020

 

Zo gaan we (gedicht)

 

Zo gaan we allemaal

onderuit : het riet

in ons wil niet meer

en knakt of we vallen

terneer van de trap

of botsen met de dood

als was het een grap.

 

Vele valkuilen en

zwaktes kunnen ons

belagen of we oud

of jong zijn: het einde

onzer dagen is geteld,

door wie wordt ons

(meestentijds) niet verteld.

 

Wat blijft is de

herinnering bij hen

die (nog even) mogen

blijven, doch ook

van hùn lijven zijn

de dagen geteld en

als lang gras of ’n

omgevallen boom worden

zij eens gemaaid of geveld.

 

Leo Besouw







Blog 823 Versie 28-05-2020

 

Bla (gedicht)

 

Wie praatte de blaren

op de tong,

wie overwon Kim Jong-un

of King Kong,

wie kreeg gelijk,

met de jaren,

wie krijgt het eerst

grijze haren

van het ongezonde gelijk,

welk rijk verdient

werkelijk zijn gelijk

in de strijd om vrijheid

voor mens en handel,

wie krijgt het gelijk

van de geschiedenis,

hij met de grootste bla,

of lijkt dat slechts

gemis aan wijsheid,

leidend naar verdoemenis?

 

Leo Besouw







Blog 822 Versie 25-05-2020

 

En de zee (gedicht)

 

En de zee

trok zich terug

en kwam weer op,

nam de wind mee,

die weer ging liggen,

en de zon kwam op

en ging weer onder,

en de maan verscheen

en had zijn laatste kwartier,

en zie, alles komt op,

maar eens gaat alles,

een keer, onder…

 

Leo Besouw







Blog 821 Versie 21-05-2020

 

Het is mooi (gedicht)

 

Het is mooi, geweest:

nu even geen feest,

niet naar de kroeg

maar de hand aan de ploeg,

geploeter in het zweet,

weten wat werken

en weerstand heet.

 

Gestand vooruit

in het licht,

gesticht door hoop

en nood, gedwongen

door het lot:

alleen door ploeteren

komt het land

er weer bovenop…

 

Leo Besouw







Blog 820 Versie 18-05-2020

 

Schapenwolken (gedicht)

 

Schapenwolken

schuifelen langzaam

de schoorsteen voorbij,

het is ontij,

onzichtbaar,

onbevattelijk,

het land ligt

er verlaten bij,

corona heerst,

is nog niet voorbij,

en diep in mijn zij,

voel nog ik nog de kramp

die langszij kwam,

leidend tot een nieuw wij,

uit het dal,

eens voorbij…

 

Leo Besouw







Blog 819 Versie 14-05-2020

 

(Als het) gras (gedicht)

 

Als het gras

nu eens groener was

dan het was

dan zou ik het

van de daken schreeuwen:

ziet mijn gras

en wel heden,

want geen meeuwen

of persmuskieten

kunnen mij het genieten

van het groenste gras

nog ontnemen:

ik heb de groenste,

ik zal oneindig leven,

want groot, groter, grootst

is mijn roem: niemand

kan mij dat ontnemen

en eeuwig zal ik

voortleven met mijn

grootse G van groen,

hoezee, hoezee…

 

Leo Besouw

 

P.S. Vrij naar de be-

levenissen van hr. T.







Blog 818 Versie11-05-2020

 

Prachtig (gedicht)

 

Een prachtige sering

en een prachtig zingende

merel, een rododendron

in de zon, een man

met een bezem en schop,

een oude kerel.

 

Vraagt zich af:

is dat de hemel,

hier op aard’, hoe

zou het ginds zijn,

na het graf, is het

daar ook zo geweldig

of heeft God het daar

nog niet af?

 

Leo Besouw






Blog 817 Versie 07-05-2020

 

Een pistool (gedicht)

 

“Een pistool op de borst

van de ECB”,

zo kopte de nrc

op zes mei: wat doe

je ermee?

 

Het Hof in Karlsruhe

dreigt het EU-Hof

te bruuskeren en daarmee

het EU-recht te negeren,

iets waar Polen

en Hongaren gebruik

van denken te kunnen

maken door ook hun Hof

boven die van de EU

te kunnen stellen.

 

Het PiS van de Polen

loopt daarbij voorop

met hun Raad voor

de Rechtspraak die

slechts rechters benoemt

die loyaal zijn aan

het bewind, en daarmee

de onafhankelijkheid

van de rechtspraak ondermijnt.

 

Wat is nu het teken

aan de wand? Het land

dat zijn ik stelt boven

het gezamenlijk belang

neemt de overkoepelende

gemeenschap in de tang

en beweegt zich op

’t hellend vlak, waarvan

de geschiedenis reeds lang

geleden leerde: begin daar niet an…

 

Leo Besouw

 

P.S. N.a.l.v. de artikelen

“Een pistool…” en “In Polen…”,

op pag. E 2 Economie en E3

van nrc 06-05-2020.







Blog 816 Versie 05-05-2020

 

De vlag (gedicht)

 

De wekker gaat

en ik ontwaak:

er schiet mij iets te binnen:

de vlag moet uit

en wel meteen

want 75 jaar geleden

haalden wij

de Canadezen binnen

en werden wij bevrijd

van onderdrukking, nijd

en honger naar

rechtvaardigheid en vrijheid:

we waren buiten zinnen!

 

Leo Besouw








Blog 815 Versie 02-05-2020

 

Wordt u ook nog (gedicht)

 

Wordt u ook nog wijs

uit het Covid-19-protocol,

of slaan u de hersens

 -somtijds- bijna op hol:

mondkapje zus of zo

deurknoppen niet aanraken,

liftknoppen evenzo;

plastic verpakkingen

mogelijk aangeraakt

door een Covid-19-patiënt

die het zelf ook niet wist:

incubatietijd onbekend;

of kiezen uit welke app

je privacy het minst besmet?

 

Overdonderd door informatie,

door onzekerheid over

de toekomst der natie,

of die van je gesloten

bedrijf: wanneer weer

open en regels voor ’t lijf,

om maar te zwijgen

over de bank, die oordeelt

of je toekomst goed is of krank.

 

Vertrouwen op goden,

wijzen of experts:

wat is wijsheid, wat

is het wat ons rest?

 

Leo Besouw








Blog 814 Versie 27-04-2020

 

In die tijd (oranje) (gedicht)

 

In die tijd, (oranje),

toen we nog

onbezorgd waren,

dachten dat de bomen

tot Mars konden groeien,

die tijd bestaat

nog wel op de tv,

ingeblikt op media,

maar nu smaakt

het oranjebitter

een tikje vreemd na.

 

De oranje-tompoezen

smaken nog

als vanouds, al zijn ze

gehaald in een

vervreemdende rij

van afstand houden,

wat komt er straks

nog bij aan evenementen,

pas na 1 september

voor zover te voorzien,

of blijft het effect

van corona nog

langer misschien?

 

Leo Besouw






Blog 813 Versie 25-04-2020

 

Het volk (gedicht)

 

Het volk mort

als de maag knort,

of de portemonnee:

wat moet je ermee

als de kans op doden

zo gering is

dat de noden

van de gewone burger

gaan opwegen

tegen het vermijden

van een aantal doden

onder zwakkeren

die toch al niet

waren te benijden?

 

Hoeveel potjes risk

willen wij spelen

als wij met velen

sterker staan dan

zwakkeren, met al

bijna gesmoorde kelen?

 

Zolang het maar niet

onze eigen familie is

die gevaar loopt,

meent het ik van

de sterkere wellicht:

eigenbelang first,

laat anderen en ons

geweten maar met rust?

 

Leo Besouw







Blog 812 Versie 21-04-2020

 

Schuurfietsen (gedicht)

 

Bent u ook al

aan het schuurfietsen,

home-trainen, klussen,

zelf bakken of aan ‘t

scrabblen, rummikubben,

potjes risk spelen

of kaarten leggen

met uw nabije dierbaren?

 

Waartoe corona al niet

kan leiden in deze

voor sommigen zeer

barre tijden: ook nu

zijn de kansen ongelijk

verdeeld: dodelijk

verveeld alleen,

of erger nog, op weg

naar ’t laatste lot.

 

Of juist vrij om nu

te doen wat God

ons niet verbood:

aandacht voor elkaar

en eindelijk tijd

voor allegaar dingen

waar je tijden

niet aan toe kwam.

 

Corona als een

reuzenzwam, giftig

voor velen, voor anderen

een kans om te doen

waar je nooit aan toe kwam…

 

Leo Besouw







Blog 811 Versie 18-04-2020

 

Het tumult (gedicht)

 

Het tumult

van berichten

kan ons doen zwichten

voor vergezichten;

door de gesel van corona

staat onze fantasie

onder druk over een

toekomst zonder dat

vervloekte juk waar

wij nu onder zuchten.

 

Eens komt weer het

verhaal van de mens

die het virus overwon

en de niet te vertragen

zon die met zijn gloed

onze sores omleidde

tot nieuwe moed en

een nieuwe wereld

die zich ontspon.

 

Leo Besouw







Blog 810 Versie 14-04-2020

 

Er is geen weg (gedicht)

 

Er is geen weg terug,

je staat per definitie

met je rug

naar het verleden,

alleen het heden

en morgen telt,

al was je vroeger

een held,

het nu dient zich

onvermijdbaar aan;

geen spijt of beroep

op toen er andere

kansen waren:

nu zit je met de blaren

(misschien), en alleen

nú kun je daar (mogelijk)

(nog) iets aan doen.

 

Leo Besouw







Blog 809 Versie 11-04-2020

 

Met de rollator (gedicht)

 

Met de rollator

op weg naar

het dodenrijk,

neen, nu even nog niet,

maar later als ik echt

oud ben, dan komt

langzaam maar zeker

die beker dichtbij.

 

Nu nog een korte

wandeling door

de lente: die is

gedreven: de krenten-

bomen en forsythia

bloeien, de koeien

die loeien bijna

weer in de wei.

 

De haren wel

grijzer, de rug

ietwat krom, maar

zolang ik nog adem heb

kom ik morgen weerom.

 

Leo Besouw


P.S. Kan ook gaan over een "zij".







Blog 808 Versie 07-04-2020

 

Danse Macabre (gedicht)

 

Waar woorden worstelen,

de voeten grond verliezen,

de harten overslaan

van schrik en verdriet,

nam King Corona

velen mee in het diep

van de dood:

wat hij besloot

duldde geen tegengeluid,

het was: ja, zeg maar

amen, je kaars gaat uit.

 

Leo Besouw







Blog 807 Versie 04-04-2020

 

En voorzichtig (gedicht)

 

En voorzichtig

kabbelden zij voort

met hun donkergroene

kopjes: van corona

nooit gehoord.

 

De vijver doodzwart,

onpeilbaar diep,

geen vis te zien,

zelfs niet in het geniep.

 

Het klompenpad

ligt er verlaten bij,

ook geen fietsen

in de rij: alleen

een enkele vogel

is er nog bij.

 

De avondzon beschijnt

hun bast, de bomen

stil, de wind

niet tot last.


Voort plaatsen zich

onze voeten over

’t pad en ‘k denk:

die corona, had dat

nou gemoeten?

 

Leo Besouw







Blog 806 Versie 31-03-2020

 

Als je nergens (gedicht)

 

Als je nergens

meer bent

is het doods,

donker en stil.

 

Over niets

kun je niets

schrijven, als blijven

er niet meer bij is.

 

Een slaapliedje

of morfine biedt

troost, zolang je nog

gelooft in ’t leven.

 

Wat voor hoop

kan de dood

ons geven: we kunnen

niet zijn waar

we bleven.

 

Daarom bedacht men

de hemel: voor de

levenden, voor de doden

weinig meer

dan gezemel.

 

Leo Besouw







Blog 805 Versie 30-03-2020

 

Blijf (ook) blij (gedicht)

 

Blijf (ook) blij,

ondanks Corona

en (te) lang in de rij

met je boodschappenkar

of bij erger ontij,

als gebrek aan life-

contact of de blik

van liefdevolle ogen

of handen die je tranen drogen.

 

Al is “beeldbellen”

misschien een zwak

recept, hou je rug

recht en geniet,

waar ’t kan, ook

van zon of plantsoen

of zelfs van een “spotvogel”

die ik daar tegenkwam.

 

Houdt goede moed

in voor- en tegenspoed,

laat je niet kisten

door “experts” of

sommigen die deden

alsof ze ’t beter wisten…

 

Leo Besouw







Blog 804 Versie 25-03-2020

 

Hij (gedicht)

 

Hij, die liefheeft

vergeeft zijn min

voor wie hij leeft

en maakt een nieuw begin

bij elke fout of

misstap die zij beging,

mits wederzijdse zin

niet geheel is

ontworteld door fatale

tegenzin of afschrijving

van de oer-basis

van ’t allereerst’ begin…

 

Leo Besouw








Blog 803 Versie 21-03-2020

 

De dag waarop (gedicht)

 

De dag waarop

het leger vierenzestig

doodkisten trans-

porteerde uit Bergamo,

 

de dag waarop

het leger zijn nood-

hospitaal van stal

ging halen,

 

de dag waarop

het leger zijn varende

ziekenboegen beschik-

baar stelde,

 

de dag waarop

het leger de  plek

bepaalde waar ik

nog mocht gaan

en staan,

 

die dag is gegrift

en gekerfd in mijn ziel,

die dag waarop het virus

de aarde overviel,

veranderde mijn besef

van tijd en eindigheid.

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie (o.m.) “ In Noord-Italië…”,

Nrc.nl 19-03-2020, 22:11







Blog 802 Versie 18-03-2020

 

De dood (gedicht)

 

De dood dreigt

met ’t meest onzicht’bre:

het Covid-19 virus

in ons “beschavingsoffensief”.

 

Grote woorden,

bakken geld,

slimme listen

lijken uitgeteld.

 

Het Corona-virus

steekt de meest

slimmen en machtigen

naar de kroon:

waar ben ik getuige van

of lijkt het meer

de slechtste droom?

 

Leo Besouw






Blog 801 Versie 15-03-2020

 

De laatste kus (gedicht)

 

De laatste kus,

die ontbrak

en dat stak -dodelijk-

in Bergamo, door

het Coronavirus zwaarst

getroffen: zelfs

begrafenissen zonder

familie, het stoffelijk

overschot: de kerk

beschikbaar voor de kisten

door gebrek aan plaats

in mortuaria, “beter daar

dan in een of ander magazijn”.

 

Wat een pijn: zonder

dichtbij bezoek bij

het afscheid van een geliefde,

wat een pijnen die

harten doorkliefden,

onzegbaar verdriet,

zo plots op korte termijn,

wie had gedacht

dat dit mogelijk kon zijn?

 

Leo Besouw

 

Bron: NOS-Nieuwsuur

14-03-2020 17:57, internet.







Blog 800 Versie 14-03-2020

 

Wie of wat (gedicht)

 

Wie of wat

geeft Corona

het recht

zo huis te houden

op onze aardkloot,

welke idioot

heeft dit bedacht

om als een dief

in de nacht

het leven te stelen

van zwakken en ouderen,

jongeren soms,

het leven van velen?

 

Is er een God

die dit bedacht

of is het domweg

een gril van de natuur

die dit op aarde bracht?

 

Kunnen we van deze

nood iets leren,

gewone mensen

of hoge heren?

 

Wie weet de zin

van al wat leeft,

wie steelt de waarheid,

misschien, zoals ie

leeft in ’t bewustzijn

van wat leven heet?

 

Leo Besouw







Blog 799 Versie 08-03-2020

 

Ze is een schat (gedicht)

 

Ze is een schat:

als je van iemand houdt,

dan vind je dat;

“liefde maakt blind”,

dat is niet wat ik vind.

 

Ze doet de was (soms)

en houdt haar pas

in als je struikelt,

ze kamt je haar

als je ’t zelf niet

meer kan;

ze kookt een potje:

daar houd ik van.

 

Ze knipt je tenen

bij enorme kramp

en poetst het kleed,

wat dacht je dan

op vrouwendag:

ze is zo ideaal

als ’t maar zijn kan…

 

Leo Besouw







Blog 798 Versie 08-03-2020

 

Berustend (gedicht)

 

Berustend zitten

de duiven

in hun boom:

zij willen vrede,

maar mensen,

duizenden kilometers

verder, werken

aan een droom:

met hun metalen vogels,

vliegtuig of drone,

laten ze hun bommen

vallen als loon

voor opstandigheid

tegen de heersende leider.

 

Slechts vluchten rest

voor wie het treft,

en dan nog is er een hek

waarin geen gat is te vinden;

waar blijven de vrinden

van humaniteit, waar

de vredesduiven, wat

duurt ’t een eeuwigheid…

 

Leo Besouw







Blog 797 Versie 04-03-2020

 

Die robuuste (gedicht)

 

Die robuuste bomen,

hoeveel mensen zullen

zij voorbij zien komen;

ze staan daar maar

te dromen,

tot een volgende storm

hen (mogelijk) zal onttronen

van hun status en positie

in een eeuwigdurende

transitie van

moeder natuur…

 

Leo Besouw







Blog 796 Versie 01-03-2020

 

In Lombardije (gedicht)

 

In Lombardije

kon je vrije

en genieten

van de natuur;

ook was er een virus

en die werd een zuur

gelag voor wie daar

te genieten lag:

een man uit Tilburg

(Loon op Zand)

viel bij de test

door de mand;

een vrouw uit Amsterdam

overkwam hetzelfde:

het coronavirus

(Covid-19) hadden

ze te pakken, zodat

ze nu in quarantaine

moeten kakken en eten,

om niet nog meer

personen in ons

Nederland aan te steken…


Leo Besouw







Blog 795 Versie 26-02-2020

 

Mad (gedicht)

 

“Mad Mike” is dood;

hij twijfelde aan

de rondheid van

de aardkloot:

de “ronde-aarde-denkers”

beweerde hij, (bij leven),

smeedden slechts

complotten om gefingeerde

ruimtereizen te maken

en overheidsgelden

te gebruiken voor

eigen smaken.

 

Nee, hij wilde de

rondheid der aarde

met eigen ogen zien

en bouwde een raket

die aan zou tonen

(voor hemzelf en zijn

“platte-aarde-beweging”),

dat hij gelijk had

met zijn pret

in overheidscomplotten,

dat hìj wijs was

en de overgrote meerder-

heid niets dan zotten…

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie ook nrc 24-02,

pag. 2 en de Volkskrant

25-02, pag. 4.







Blog 794 Versie 23-02-2020

 

Een epidemie (gedicht)

 

Een epidemie

is moeilijk te stoppen:

de waarheid laat zich

niet eenvoudig soppen:

pas na weken quarantaine

stelt men vast

of de scène

van ’t onzichtbare virus

zich genesteld heeft

in Chinees of Rus,

in Italiaan of Koreaan.

 

Wat is nu het teken

van dit venijn: dat wij

slechts kwetsbare

mensen zijn, en

alle virologen ten spijt,

een overval van microben

of virussen een

kwestie van tijd?

 

Is er verlossing op komst

van het kwaad dat

kennelijk een deel

van onze wereld vormt?

 

De goden zullen het weten;

ons mensenverstand

kan wellicht een tipje

oplichten van wat

de Schepper altijd al

heeft geweten?

 

Leo Besouw







Blog 793 Versie 19-02-2020

 

Hu-a -wei (gedicht)

 

Hu – ‘n – wei

riep een koe,

waar gaat dat

naar toe als wij

onze vertrouwde stal

moeten verlaten

en – net als de schapen-

met onze poten in de klei

moeten blaten?

 

Onze vertrouwde stal:

daar willen wij

in blijven, geen Chinezen

aan onze lijven die

met hun economische stok

ons willen verjagen

uit het ons vertrouwde hok.

 

Nee, ons NAVO-embleem

op de stal is nu (opeens)

onze grote trots, geen

Chinese knots van handels-

belemmeringen kan

ons dwingen die vreemde

wei in te gaan, daar

komt maar gezeik

en spionage van en

onze melk zal gaan

verzuren of aanbranden

in de pan van onze

hegemonie: niet voor hen,

leg ze over de knie…

 

Leo Besouw







Blog 792 Versie 15-02-2020

 

Welk algoritme (gedicht)

 

Welk algoritme

zit me

het best,

welke nieuwsbron

doet de rest

met mijn perceptie

van de wereld?

 

Twitter en Facebook

faken het meest;

een president

-heden ten dage-

gebruikt ze als een feest

van verbroedering

en eenduidigheid

in het eigen nest;

de algoritmisch anderen

haat hij als de pest.

 

Wie is nog in staat

om zelfstandig

zijn objectief

te richten op

heler en dief

van waarheid en leugen,

wie slaagt erin

-voor het oog van God-

nog een beetje te deugen?

 

Leo Besouw







Blog 791 Versie 11-02-2020

 

Als de rook (gedicht)

 

Als de rook uit je hoofd

is verdwenen zal

je familie en het halve land

om je wenen:

wat was je toch groot,

je idealen verloot

onder de jouwen alleen;

op één been het land

gediend, met de helft

slechts bevriend.

 

Maar nu heb je rust,

al je woede uitgeblust,

alle onrecht je aangedaan:

dat alles voorgoed

ver voorbij maan en waan…

 

Opgedragen aan degeen

die bij leven voor niets

lijkt te vrezen en van

zijn “powerplay” alleen

in superlatieven lijkt te leven…


Leo Besouw







Blog 790 Versie 07-02-2020

 

Taal (gedicht)

 

Gaat taal

met ons

aan de haal

of gebruiken wij die

als een slaaf

voor ons eigen verhaal?

 

Heeft taal

een moraal

op zich, of is het

-ethisch- ieder voor zich?

 

Waartoe zijn we

met taal in staat:

met leugens, halve

waarheden of met

“waarheden als een koe”?

 

De permanente vraag

is de geloofwaardigheid,

het doorzien van leugen

en bluf: de taal zelf

is een “neutrale” stuff…

 

Leo Besouw

 

P.S. Ter nagedachtenis

aan George Steiner (1929-2020)

zie het artikel “Postuum”,

de Volkskrant 05-02-2020, V2.







Blog 789 Versie 04-02-2020

 

Ik zie (gedicht)

 

Ik zie, wat jij

niet ziet,

of vul ik in

wat ik denk

dat mij zint,

van pas komt

in mijn verhaal?

 

Wie gaat

met de waarheid

aan de haal,

gegrond op iets,

of leeg met niets

dan schijn

van mógelijk zijn?

 

Waar is de test

die waarheid scheidt

van leugens of ongegronde

aannames, wat is er

dat rest na een grondige

reality-test?


Leo Besouw







Blog 788 Versie 30-01-2020

 

Vredesplan (gedicht)

 

De Verlies- en Winstrekening

door Donald Trump

van zijn “Vredesplan”

voor Israël-Palestina

kan in de pan

van onmogelijke mixen

van belangen en

jarenlange twisten.

 

De “glorie ” van het plan

is al aangebrand

vóór het in de pan

is beland, en de

wonderlijke mix van dat

gehakt, wordt zeker niet

als triomf -voor geen

van de partijen- verpakt,

tenzij men blind is voor

wie volk en vaderland

met gemarchandeer en/of

corruptie al reeds bedroog

is mijn betoog…

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie het artikel

“Vredesplan voor eigen gewin”,

nrc next 29-01-2020, pag. 7.







Blog 787 Versie 28-01-2020

 

Eindstation (gedicht)

 

Eindstation Auschwitz,

Nein, es ist kein Witz,

sommigen wisten van niets,

anderen deden mee aan “houzee”

en vergaten dat eens

hun nazaten hen

zouden aanrekenen

het vergeten van de

moorden, toen nog

onvoldoende geweten.

 

Herdenken van de doden

toen, op grond van

wat we nu weten

is een dure plicht

voor al diegenen die

het levenslicht in

vrijheid mochten ont-

vangen: blijf gedenken

dat ware vrijheid  rust

op gelijkheid en respect

voor ieder die als

mens werd verwekt.

 

Leo Besouw

 

P.S. zie ook het artikel

“Getuigschrift” in de Volkskrant,

27-01-2020, V 4-6.






Blog 486 Versie 24-02-2020

 

Voorzichtig (gedicht)

 

Voorzichtig schuifelen

onze harten

door de tijd

die ons is gegund;

had het beter gekund,

hadden we dieper

of hoger kunnen gaan,

wat grondde ons bestaan,

wat deed ons huilen

en lachen, waar hielden

wij terecht ons gelijk

of misten wij de

tekens van de tijd?

 

Leo Besouw







Blog 785 Versie 21-01-2020

 

’t Is de schuld (gedicht)

 

’t Is de schuld

van het Kapitaal,

dat weten we allemaal.

 

Dollar en Renminbi:

’t is de strijd

tussen Trump en Xi,

en zie de machine

van ASML als ’t Paard

van Troje, bedenk

dat wel.

 

Toen ’t goud zijn kracht

was verloren en de dollar

(Amerikaans) werd uitverkoren

als wereldwijd geldende

munt voor olie en delfstof:

het had niet anders gekund.

 

Het vertoon van gespierde

taal en -ballen, dient

om te verbloemen wie

er zit op de grootste hoop

van macht en wapens:

het blijft een wedloop om

wie trekt aan ’t langste touw,

en niet om de liefde (helaas),

als ik hou van jou…

 

Leo Besouw







Blog 784 Versie 18-01-2020

 

Gegeven (gedicht)

 

Paren, grootbrengen, sterven.

Zaaien, planten, vererven.

Dominus vobiscum.

Deo gratias.

 

Leo Besouw







Blog 783 Versie 15-01-2020

 

Ga op de tast (gedicht)

 

Ga op de tast

door de geschiedenis,

interpreteer wat goed

en wat fout was,

wat geslaagd

en wat mis.

 

Duik in de boeken

van toen en van nu,

ontdek wetmatigheden

al lijken die (soms) cru.

Word niet moe vergelijkingen

uit te voeren, laat

je niet vloeren door al

die ogenschijnlijk losse

variabelen, betrek

(mogelijk) een wiskundig

genie bij je parabelen.

 

Wie krijgt gelijk

als ie in de toekomst

kijkt? Zonder het

verleden te verrekenen

zit je zeker verkeerd

met het tekenen van

de mogelijke toekomst,

(laat gepromoveerde

Ingo Piepers ons weten).

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie (als het u niet

teveel wordt) het artikel

over Ingo Piepers onder

de titel “Hij voorspelt

al jaren…” in de Volkskrant

11-01-2020.







Blog 782 Versie 12-01-2020

 

Mannenplashuis (gedicht)

 

Mannenplashuis

als museum

riekt dat niet

teveel naar ureum

al is het van

“de Amsterdamse School”:

het lag toch dicht

bij het riool

begin 20 e eeuw

en menig’ meeuw

zal zich daar

hebben verpozen,

op het dakje ervan

in Schoonhoven.

 

Dit burgerinitiatief

in Krimpenerwaard

door een voormalig

huisarts en een oud-

citymanager krijgt

een zilveren staart

(misschien) want men

wil er in de toekomst

een zilvermuseum in zien.

 

Jammer dat de

duizenden liters klatergoud

dan slechts zilver opleveren

in dat gebouwtje -o zo oud-

al is het (mogelijk)

met hologrammen:

het lijkt me toch (te) stout…

 

Leo Besouw

 

P.S.: n.a.l.v. bericht in

www.omroepwest.nl

09-01-2020, 17:43






Blog 781 Versie 08-01-2020

 

Wilt U (gedicht)

 

Wilt U zitten misschien?

Nee, ik mag nog staan

van de dokter.

Liefst zo lang mogelijk.

Maar ja, uiteindelijk

gaan we er allemaal aan.

Om plaats te maken

voor jongeren.

Ja?

Ja, zo heeft Ie

het kennelijk bedoeld…

 

Leo Besouw






Blog 780 Versie 05-01-2020

 

Twee violen (gedicht)

 

Twee violen

en een contrabas

waren danig in hun sas.

 

Ze hadden in het geheel

geen last van schaamte

voor hun gedrag:

ze deden wat in hun

vermogen lag en spanden

hun snaren naar gelang

de strijkstok hun

te doen gaf:

van geluidsschaamte

hadden zij vooralsnog

geen last.

 

’t Is maar net wie

je bespeelt: je geeft

jezelf en trilt beleefd.

 

Zij kennen  ’t niet,

maar de hemel weet

wat schaamte is

en wie het deelt.

 

Leo Besouw





Blog 779 Versie 01-01-2020

 

Sommige vogels (gedicht)

 

Sommige vogels

vliegen niet op, vandaag.

 

Gestaag tikt de klok

van het noodlot:

te vroeg, te laat

de staat, het leger,

faalt: het beoogde

doel niet bereikt,

de treffer die het moest doen:

verward in misrekening,

verdwaald en verrot

als een oude schoen in het veen.

 

Waar gaat de wereld heen

in het nieuwe jaar:

wie wordt de sigaar,

wie telt uit zijn winst,

wie verliest grond

onder z’n voeten,

wie zal het gaan

voor de wind, op vleugels,

wie heeft de goede hint?

 

Leo Besouw