Gedichten-blogs


" Waar het hart vol van is...begint... "

Scrol even door en je vindt

het nieuwste gedicht........

...

Vermaak u dichterlijk in 2020

Copyright: (door)linken: toegestaan;

knippen en plakken: nee;

vermenigvuldigen: alléén met mijn toestemming.

Voor reactie's klik op onderstaande link:

"Mail to"


Beste lezers, (zie op de startpagina de spreiding over landen):

Kennelijk voorzie ik u/ jullie met gewaardeerde gedichten. Zou er mogelijk belangstelling zijn (t.z.t.) voor een bundel (onder de mogelijke titel: "Brandnetels en ander kruid(t)")? Klik op "mail to" als u/ je wilt reageren.



Blog 700 Versie 31-03-2019


Laat los (gedicht)


Laat los,

laat het anker vallen,

heb lak aan de wind,

laat de zon je omhelzen,

laat gisteren varen

en voor morgen

slechts een knop,

nog geen zorgen.


Kom tot je diepte,

val in de kloof

van het nu,

zonder angst voor morgen,

zonder wrok of verwijt

over gisteren, laat

het verleden voor

zichzelf zorgen,

sta in het nu,

ik geef u advies,

mijn devies, aan u...


Leo Besouw

    Blog 640  24-08-2018


Geluk is broos (gedicht)


Geluk is broos,

soms is het net een doos

van Pandora: een roos

lijkt te gaan bloeien,

maar een doorn

van toorn kan het

ineens verzieken,

of een verdwijning

of zelfs moord

kan je leven verzieken,

of oorlog om bedrog

of ziekte uit het niets

kan je bedreigen.


Is er nog hoop waarop

we kunnen bouwen

en verder gaan

na het (be)rouwen?


Het is een durend

ongemak: dat wat

je hebt, geluk,

is ook een zwak,

en als het valt:

slechts rest een

nieuwe dag, waarvan

je misschien toch weer

iets hoopvols

maken mag.


Leo Besouw

Blog 573 28-12-2017


Kind op schoot (gedicht)


Kind op schoot:

het slaapt, nu is het klein,

maar “overmorgen” groot,

zijn ademhaling beweegt

zijn buikje: hij rust uit

in volledige overgave,

wat zal er gaan gebeuren

jaar in jaar uit?


Klein handje op jouw hand,

de andere op je pols;

zijn voetjes, waar

zullen ze treden

door gans 't land

en ver daarbuiten?


Zijn ogen gesloten,

maar dromend wellicht

over veilig spelen met de groten;

zijn oren wat zullen ze allemaal

gaan horen, zijn lippen:

wie zullen ze kussen,

wat zal zijn stem fluisteren

of roepen voor mogelijk vele oren?


Zo ademend, zo heel,

welk lot zal zijn zijn deel

van morgen en overmorgen,

lange jaren in 't verschiet;

hopen doen we op vreugde,

voorspoed, geluk, wie niet?


Leo Besouw

Blog 520 14-06-2017


Het geheim (gedicht)


Het geheim van de pijpen

is dat ze ten hemel reiken:

ze schreien al het verdriet,

maar bulderen ook

van de hoop die je niet ziet:

het orgel in de kerk

doet zijn werk

door hand en voet

van de mens,

maar verlangt te gaan

over de grens van

wat niet is te bevatten:

dood en nieuw leven,

weggaan en -geven,

voltooid verleden tijd

en groeiend heden,

dood of hoop

en de oproep

te geven

al wat er in je is

met verlangen naar

nieuw leven.


Leo Besouw

Blog 476 M'n (gedicht)

09-01-2017. 


M'n (gedicht)


M'n ziel plakt aan mijn binnenste.

M'n mond krult zijn lippen

om niet langer te zwijgen.

M'n ogen zuigen begeerlijke beelden.

M'n voeten dragen een on-bestemming.

M'n oren horen sirenen en zuchten.

M'n armen zwaaien een welkom of afweer.

M'n geest is een onbekend beest.

M'n hart plakt zich vast aan m'n lief.

M'n knie buigt zicht teder.


M'n ziel knijpt zich weder

tot een telkens nieuw ik

in de maalstroom van

tijd en dingen die

goden steeds weer verzinnen

tot m'n licht wordt gedoofd...


Leo Besouw



Blog 370 04-01-2016:


Wat komt, wat is, wat was (gedicht)


Wat komt, wat is, wat was,

eens blijft slechts as,

maar desalniettemin

doe wel de was

en uw plas

op z'n tijd

mitsdien de eeuwigheid

u anders bij de benen grijpt

en trekt naar  't onder-

of boven-aardse.


Zucht, hijg en zweet,

alsof u niet beter weet,

want vandaag is uw opdracht:

maak er wat van

zolang het kan,

totdat de bodem van de beker

is bereikt en de

oneindigheid der schepping

in een grote, volle leegte

u ontstijgt.


Leo Besouw


Zie ook www.hetvrijevers.nl



Verwijzing







Blog 785 Versie 21-01-2020

 

’t Is de schuld (gedicht)

 

’t Is de schuld

van het Kapitaal,

dat weten we allemaal.

 

Dollar en Renminbi:

’t is de strijd

tussen Trump en Xi,

en zie de machine

van ASML als ’t Paard

van Troje, bedenk

dat wel.

 

Toen ’t goud zijn kracht

was verloren en de dollar

(Amerikaans) werd uitverkoren

als wereldwijd geldende

munt voor olie en delfstof:

het had niet anders gekund.

 

Het vertoon van gespierde

taal en -ballen, dient

om te verbloemen wie

er zit op de grootste hoop

van macht en wapens:

het blijft een wedloop om

wie trekt aan ’t langste touw,

en niet om de liefde (helaas),

als ik hou van jou…

 

Leo Besouw







Blog 784 Versie 18-01-2020

 

Gegeven (gedicht)

 

Paren, grootbrengen, sterven.

Zaaien, planten, vererven.

Dominus vobiscum.

Deo gratias.

 

Leo Besouw







Blog 783 Versie 15-01-2020

 

Ga op de tast (gedicht)

 

Ga op de tast

door de geschiedenis,

interpreteer wat goed

en wat fout was,

wat geslaagd

en wat mis.

 

Duik in de boeken

van toen en van nu,

ontdek wetmatigheden

al lijken die (soms) cru.

Word niet moe vergelijkingen

uit te voeren, laat

je niet vloeren door al

die ogenschijnlijk losse

variabelen, betrek

(mogelijk) een wiskundig

genie bij je parabelen.

 

Wie krijgt gelijk

als ie in de toekomst

kijkt? Zonder het

verleden te verrekenen

zit je zeker verkeerd

met het tekenen van

de mogelijke toekomst,

(laat gepromoveerde

Ingo Piepers ons weten).

 

Leo Besouw

 

P.S. Zie (als het u niet

teveel wordt) het artikel

over Ingo Piepers onder

de titel “Hij voorspelt

al jaren…” in de Volkskrant

11-01-2020.







Blog 782 Versie 12-01-2020

 

Mannenplashuis (gedicht)

 

Mannenplashuis

als museum

riekt dat niet

teveel naar ureum

al is het van

“de Amsterdamse School”:

het lag toch dicht

bij het riool

begin 20 e eeuw

en menig’ meeuw

zal zich daar

hebben verpozen,

op het dakje ervan

in Schoonhoven.

 

Dit burgerinitiatief

in Krimpenerwaard

door een voormalig

huisarts en een oud-

citymanager krijgt

een zilveren staart

(misschien) want men

wil er in de toekomst

een zilvermuseum in zien.

 

Jammer dat de

duizenden liters klatergoud

dan slechts zilver opleveren

in dat gebouwtje -o zo oud-

al is het (mogelijk)

met hologrammen:

het lijkt me toch (te) stout…

 

Leo Besouw

 

P.S.: n.a.l.v. bericht in

www.omroepwest.nl

09-01-2020, 17:43






Blog 781 Versie 08-01-2020

 

Wilt U (gedicht)

 

Wilt U zitten misschien?

Nee, ik mag nog staan

van de dokter.

Liefst zo lang mogelijk.

Maar ja, uiteindelijk

gaan we er allemaal aan.

Om plaats te maken

voor jongeren.

Ja?

Ja, zo heeft Ie

het kennelijk bedoeld…

 

Leo Besouw






Blog 780 Versie 05-01-2020

 

Twee violen (gedicht)

 

Twee violen

en een contrabas

waren danig in hun sas.

 

Ze hadden in het geheel

geen last van schaamte

voor hun gedrag:

ze deden wat in hun

vermogen lag en spanden

hun snaren naar gelang

de strijkstok hun

te doen gaf:

van geluidsschaamte

hadden zij vooralsnog

geen last.

 

’t Is maar net wie

je bespeelt: je geeft

jezelf en trilt beleefd.

 

Zij kennen  ’t niet,

maar de hemel weet

wat schaamte is

en wie het deelt.

 

Leo Besouw





Blog 779 Versie 01-01-2020

 

Sommige vogels (gedicht)

 

Sommige vogels

vliegen niet op, vandaag.

 

Gestaag tikt de klok

van het noodlot:

te vroeg, te laat

de staat, het leger,

faalt: het beoogde

doel niet bereikt,

de treffer die het moest doen:

verward in misrekening,

verdwaald en verrot

als een oude schoen in het veen.

 

Waar gaat de wereld heen

in het nieuwe jaar:

wie wordt de sigaar,

wie telt uit zijn winst,

wie verliest grond

onder z’n voeten,

wie zal het gaan

voor de wind, op vleugels,

wie heeft de goede hint?

 

Leo Besouw